Chapter Title : മൗനത്തിൽ പറഞ്ഞത് 2 [Lechu]

“അത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു!”

ദേവിക: “അർജുനേട്ടാ, കളിയാക്കല്ലേ.”

അർജുൻ: “ഞാൻ കളിയാക്കുന്നതല്ല, ദേവൂ. നിനക്ക് അവളോട് സംസാരിക്കാൻ ഇഷ്ടമാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. അതിൽ തെറ്റില്ല. പക്ഷേ അവളുടെ comfort-ഉം നിൻ്റെ professional boundaries-ഉം എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കണം.”

ദേവിക കുറച്ചുനേരം നിശ്ശബ്ദയായി.

ദേവിക: “എനിക്കറിയാം. അവളെ കൂടുതൽ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞതിൽ സന്തോഷമുണ്ട്. അവൾക്ക് പഠിക്കണം, സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കണം. അവൾക്ക് അതിന് കഴിയുമെന്ന് എനിക്ക് വിശ്വാസമുണ്ട്.”

അർജുൻ: “അത് നല്ല കാര്യമാണ്. അവളെ പിന്തുണയ്ക്കാം. പക്ഷേ അവൾക്ക് സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം കൊടുക്കുകയും വേണം.”

ദേവിക: “ശരിയാണ്. അവൾ എന്നെ ഒരു ടീച്ചറായും വിശ്വസിക്കാവുന്ന ഒരാളായും കാണുന്നുണ്ട്. ആ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.” പക്ഷെ ഈ പറഞ്ഞയാളും അവളെ ചോരകുടിക്കാർന്നെന്ന് എനിക്കറിയാം

അർജുൻ അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

അർജുൻ: “അത് ആരാണ് ഇതിനെപ്പോലെയുള്ള പെണ്ണിനെ വെറുതെവിടുക ...

ദേവിക: “ശരി, ”

അർജുൻ: “വളരെ സന്തോഷമായി! ഇനി വീട്ടിലേക്ക് പോകാം!”

ദേവിക ചിരിച്ചു.

കാറിൻ്റെ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ മാളുവിൻ്റെ വാക്കുകൾ വീണ്ടും ഓർമ്മവന്നു.

‘That’s why I like talking to you, miss.’

ആ വാക്കുകൾ ദേവികയ്ക്ക് സന്തോഷം നൽകിയിരുന്നു. അതേസമയം, മാളു തന്നെ ഒരു അധ്യാപികയായും വിശ്വസിക്കാവുന്ന ഒരാളായും കാണുന്നതിൻ്റെ വിലയും അവൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു.

മാളുവിൻ്റെ വിശ്വാസം കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം. അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് ഊഹിക്കാതെ, അവൾക്ക് സ്വന്തം ഇടവും സ്വാതന്ത്ര്യവും നൽകണം.

ദേവിക അതേക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് നിശ്ശബ്ദമായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

മറുവശത്ത്, വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ മാളുവും ആ വൈകുന്നേരത്തെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു.