Chapter Title : മൗനവസന്തം 1 [കബനീനാഥ്]

തൊട്ടു. ആശ്വാസിപ്പിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു,

“നീ വിഷമിക്കാതെ… ഇതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വിഷമം തോന്നുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ മോൻ ധൈര്യമായിരിക്കണം.. നീ എന്നെ വിശ്വസിച്ചിട്ടല്ലേ പറഞ്ഞത്? പേടിക്കണ്ട. ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല അതുകൊണ്ട് ഇത് ഇവിടെ തീർന്നു.

ആരും അറിയൂല്ല, ഞാൻ ആരോടും പറയൂല്ല. മോൻ സമാധാനമായിരിക്ക്.”

ഷാനു അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.

“സത്യം?”

“സത്യം!!! എനിക്ക് മനസ്സിലാകും. നീ പറയാതെ ഞാൻ ആരോടും ഒന്നും പറയില്ല.”

അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു..

അവൻ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.

“താങ്ക്സ്, ആന്റി.”

“ഇനി നീയും ഒരു കാര്യം ചെയ്യണം.”

“എന്താ?”

“ഇങ്ങനെ എല്ലാം ഉള്ളിൽ ഇട്ടുകൊണ്ട് നടക്കരുത്. ഭക്ഷണം കഴിക്കണം, ഉറങ്ങണം. ജോലിക്ക് പോകണം. എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് വേണമെന്നില്ല ആരോടേലും പറയണം. അത്രയെങ്കിലും ചെയ്യണം.”

ഷാനു ആദ്യമായി മനസ്സുതുറന്ന് ചിരിച്ചു..

കാർ നഗരത്തിലെ തിരക്കുകൾ പിന്നിട്ട് താമസസ്ഥലത്തേക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു..

സൂസൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു..

താൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും വ്യത്യസ്തമായൊരു തുടക്കമാണ് ഈ യാത്രയ്ക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നത്.. കുറച്ചു മണിക്കൂറുകൾക്കു മുമ്പ് വരെ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് ട്രെയിനിംഗ്, പുതിയ നഗരം, പത്ത് ദിവസത്തെ ചെറിയൊരു മാറ്റം, വീട്ടിലെ പതിവുകളിൽ നിന്നുള്ള ഇടവേള എന്നൊക്കെയായിരുന്നു.

ഇപ്പോൾ അവളുടെ കൈയിൽ മറ്റൊരാളുടെ വലിയൊരു രഹസ്യമുണ്ട്.

ഷാനുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് അവൾ വീണ്ടും നോക്കി.

വർഷങ്ങളായി കാണുന്ന അറിയുന്ന പയ്യൻ.. തന്റെ മകന്റെ പ്രായം മാത്രമുള്ള അവൻ ഇന്ന് എന്തൊരു വലിയ ഭാരം ചുമന്നുകൊണ്ടാണ് ജീവിക്കുന്നത്. അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കണം.. കഴിയുന്നത്ര സഹായിക്കണം..

അതുമാത്രമാണ് ഇപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിലുള്ളത്.

പക്ഷേ, ഈ പത്ത് ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ