Chapter Title : മൗനവസന്തം 1 [കബനീനാഥ്]

ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ടെന്ന് കരുതി കൈ പിൻവലിച്ചു..

“നീ ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ സഹിക്കുന്നു മോനേ?”

അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..

കാറിന്റെ വേഗം കുറച്ച് ഒരു സിഗ്നലിൽ നിർത്തി.. അപ്പോഴാണ് അവൻ അവളെ നോക്കിയത്..

“ആന്റി, ഒരു കാര്യം കൂടി പറയാനുണ്ട്.”

“എന്താ?”

“ഇതൊന്നും ഇപ്പോൾ ആരും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.”

സൂസൻ അത്ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കി..

“ഹെബ പോയ കാര്യം എന്റെ വീട്ടുകാർക്കും അവളുടെ വീട്ടുകാർക്കും അല്ലാതെ ഇതുവരെ മറ്റാർക്കും അറിയില്ല…ഞാൻ ഡൊയ്നോടു പോലും ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല ഇതു വരെ.”

അവന്റെ ശബ്ദം പതറിയിരുന്നു..

ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സൂസൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.

“ഡെയിനോടുപോലും?”

“അതെ. അവൻ എന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്താണ്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അവനോട് പറയാൻ എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല. അവൻ ചോദിക്കും. എന്തൊക്കെയോ പറയും. പിന്നെ കാര്യം എല്ലാവരിലേക്കും എത്തും.”

“പക്ഷേ, ഡെയിൻ അറിഞ്ഞാൽ നിന്നെ സഹായിക്കില്ലേ?”

“സഹായിക്കും. അതിൽ സംശയമില്ല. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് കുറച്ച് സമയം വേണം. ആരോടും ഒന്നും വിശദീകരിക്കാതെ കുറച്ച് ദിവസം ജീവിക്കണം.” ഷാനുവിന്റെ ശബ്ദം ചെറുതായി ഇടറുന്നത് സൂസൻ ശ്രദ്ധിച്ചു…

ചിലപ്പോൾ ഏറ്റവും അടുത്തവരോടുപോലും പറയാൻ കഴിയാത്ത ചില വിഷമങ്ങളുണ്ടാകും. അതിന് ഒരു കാരണം പറയാൻ പോലും മനസ്സുണ്ടാകില്ല..

സൂസൻ അവനെ നോക്കി.

അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളുടെ ക്ഷീണവും ഉള്ളിൽ ഒതുക്കിവെച്ച വിഷമവും അവൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു.. അതവളിലെ അമ്മയുടെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ സ്പർശിച്ചു. സ്വന്തം മകന്റെ പ്രായമുള്ളവനാണ്, എങ്കിലും ഈ പ്രായത്തിൽ ഈ നഗരത്തിൽ അവൻ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ ആ അവസ്ഥ അവൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു…

സൂസൻ മെല്ലെ അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന്