Chapter Title : മൗനവസന്തം 1 [കബനീനാഥ്]

മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. പിന്നെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

“ഷാനൂ... നീ എന്താ ഈ പറയുന്നത്?”

“സത്യമാണ്, ആന്റി.”

“എന്നിട്ട്...?”

അവളുടെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞുപോയി.

എന്ത് ചോദിക്കണം? എങ്ങനെ ചോദിക്കണം? ഇത്രയും നാളായി അറിയുന്ന കുട്ടികളാണ്.. രണ്ടുപേരുടെയും കല്യാണം കഴിഞ്ഞതും ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാൻ ഹൈദരാബാദിലേക്ക് മാറിയതും എല്ലാം അവൾക്ക് ഓർമ്മയുണ്ട്..

ഹെബ വീട്ടിൽ വരുമ്പോൾ എത്ര സ്നേഹത്തോടെയാണ് സംസാരിച്ചിരുന്നത്. ഷാനുവിനെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോഴൊക്കെ അവളുടെ മുഖത്ത് കണ്ടിരുന്ന സന്തോഷവും സൂസന് ഓർമ്മയുണ്ട്..

ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു?

“നിങ്ങൾ തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടായിരുന്നോ?”

ഷാനു ഒരു ചെറിയ ചിരി ചിരിച്ചു. പക്ഷേ ആ ചിരിയിൽ സന്തോഷമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.

“പ്രശ്നങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത കുടുംബം ഉണ്ടോ, ആന്റി? ചെറിയ വഴക്കുകളൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇത്ര വലിയൊരു കാര്യം നടക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല.”

“അവൾ നിന്നോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലേ?”

“ഇല്ല. അതാണ് ഏറ്റവും വിഷമം. ഒരു ദിവസം വരെ എല്ലാം സാധാരണപോലെ ആയിരുന്നു. പിന്നെ...”

അവൻ വാക്കുകൾ നിർത്തി..

സൂസൻ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

“പിന്നെ?”

“ഒരു ദിവസം വീട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ അവൾ ഇല്ല. ആദ്യം കരുതി പുറത്തുപോയതായിരിക്കുമെന്ന്.. വിളിച്ചപ്പോൾ ഫോൺ എടുത്തില്ല. പിന്നെ കുറേ കഴിഞ്ഞാണ് അവളുടെ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നത്.”

“എന്തായിരുന്നു അതിൽ?”

“ഇനി തിരിച്ചു വരില്ലെന്ന്.”

സൂസന്റെ നെഞ്ചിൽ എന്തോ ഒരു ഭാരം വന്നതുപോലെ തോന്നി.

“ദൈവമേ...”

അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു…

“പണ്ടൊരു ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. കല്യാണത്തിന് മുമ്പ്. അത് കഴിഞ്ഞുപോയതാണെന്നാ ഞാൻ കരുതിയത്. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാകുന്നു, എല്ലാം അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ലെന്ന്.”

“ഷാനൂ...”

അവൾ അവന്റെ കൈയിൽ തൊടണമെന്ന് തോന്നി.. പക്ഷേ ഡ്രൈവിങ്ങിനിടയിൽ അവനെ