Chapter Title : മൗനവസന്തം 1 [കബനീനാഥ്]

ഡിക്കിയിലേക്ക് എടുത്തുവെച്ചു.

“ആന്റി കയറിയിരിക്ക്. എ.സി. ഇട്ടിട്ടുണ്ട്.”

“നീ ഇത്ര നേരം പുറത്തു നിന്നോ?”

“കുറേ നേരമായില്ല. ആന്റിയുടെ ഫ്ലൈറ്റ് വൈകിയതുകൊണ്ട് കുറച്ച് കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു.”

“അയ്യോ, വെറുതെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചല്ലോ.”

“ഇതൊക്കെ എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട്, ആന്റി?”

അവൾ കാറിൽ കയറി സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഇട്ടു.

ഷാനു ഡ്രൈവിങ് സീറ്റിൽ കയറി കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. പാർക്കിങ്ങിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവൾ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കി..

പുതിയ നഗരം.

വലിയ റോഡുകൾ, ഉയർന്ന കെട്ടിടങ്ങൾ, പലതരം വാഹനങ്ങൾ. എല്ലാം പുതുമയുള്ള കാഴ്ചകൾ…

“ഇവിടെയൊക്കെ ഭയങ്കര തിരക്കാണല്ലോ!”

“ഇത് ഒന്നുമല്ല, ആന്റി. വൈകുന്നേരമായാൽ കാണാം ശരിക്കുള്ള തിരക്ക്.”

“നിങ്ങളൊക്കെ എങ്ങനെ ഇതിന്റെ ഇടയിൽ ജീവിക്കുന്നു?”

“ശീലമായി.”

“അത് ശരി. സ്വന്തം നാടല്ലല്ലോ. ശീലമാക്കാതെ പറ്റില്ല.”

ഷാനു ചിരിച്ചു..

കുറച്ചുനേരം രണ്ടുപേരും നഗരത്തിലെ കാഴ്ചകൾ നോക്കി യാത്ര തുടർന്നു.

പിന്നെ സൂസൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു..

“അല്ല, ഹെബ എവിടെയാണെന്ന് നീ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.”

ഷാനുവിന്റെ കൈകൾ സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ മുറുകുന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു..

അവൻ മുന്നോട്ടു നോക്കിത്തന്നെ സംസാരിച്ചു..

“ആന്റി... ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്.”

“എന്താ?”

“ഹെബ ഇവിടെ ഇല്ല.”

“അത് മനസ്സിലായി. എവിടെ പോയി?”

അവൻ കുറച്ചുനേരം മിണ്ടാതിരുന്നു..

കാറിന്റെ ഉള്ളിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു നിശ്ശബ്ദത നിറഞ്ഞു.

“അവൾ പോയി, ആന്റി.”

സൂസൻ അവനെ നോക്കി.

“എവിടെ?”

“അവളുടെ പഴയ കാമുകന്റെ കൂടെ.”

അവൾക്ക് ആദ്യം പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായില്ല..

“എന്താ?”

“ഹെബ... അവളുടെ പഴയ ബന്ധത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരാളുടെ കൂടെ പോയി. എന്നെ വിട്ടിട്ട്.”

സൂസൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..

കുറച്ചുനേരം അവന്റെ