Chapter Title : മൗനവസന്തം 1 [കബനീനാഥ്]

അവൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു..

“അല്ല, ഇത് നമ്മുടെ സൂസൻ ആന്റി തന്നെയാണോ?”

സൂസൻ പുരികം ഉയർത്തി..

“അതെന്താ അങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ?”

“ഒന്നുമില്ല. ആന്റിയെ ഇങ്ങനെ കണ്ടിട്ട് കുറേ നാളായല്ലോ. നല്ല സ്റ്റൈലായല്ലോ!”

അവൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു..

“ഓഹോ! ഇപ്പോൾ നീ കമന്റടിയും തുടങ്ങിയോ?”

“സത്യം പറഞ്ഞതാ. നമ്മുടെ മമ്മൂട്ടി സ്റ്റൈൽ!”

“അയ്യടാ! മമ്മൂട്ടിയൊക്കെ ആയോ ഞാൻ?”

“പിന്നല്ലാതെ! ജീൻസും ടീഷർട്ടുമൊക്കെയിട്ട് ആകെ ചെറുപ്പമായിട്ടുണ്ടല്ലോ.”

“അതൊക്കെ ഈ യാത്രയുടെ ഗുണമാ മോനേ. വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ കുറച്ച് സ്വാതന്ത്ര്യമൊക്കെ കിട്ടിയതിന്റെ സന്തോഷം.”

“അത് കൊള്ളാം. അപ്പോൾ ഇനി എല്ലാ മാസവും ഓരോ ട്രെയിനിംഗ് വേണമെന്നാണോ?”

“അയ്യോ, അത്രയൊന്നും വേണ്ട. ഈ പത്ത് ദിവസം കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്തിയാൽ മതി.”

“അത് ശരി.”

രണ്ടുപേരും ചിരിച്ചു.

കുറച്ചുനേരം അവൾ അവനെ നോക്കിനിന്നു..

“നീ ആകെ മാറിയല്ലോടാ.”

“ഞാനോ?”

“അതെ. കുറച്ചുകൂടി തടിച്ചോ? അതോ താടി വെച്ചതുകൊണ്ട് തോന്നുന്നതാണോ?”

ഷാനു ചിരിച്ചു…

“അല്ല, അവളെവിടെ ഹെബ..? വന്നില്ലേ?”

ഷാനു ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതിരുന്നു..

“അവൾ... വീട്ടിലില്ല.”

“എന്തേ? ജോലിക്ക് പോയോ?”

“അല്ല...”

അവൻ ഒന്ന് വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ് ട്രോളി മുന്നോട്ടു നീക്കി..

“ആന്റി, നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടാവും. നമുക്ക് ആദ്യം വീട്ടിലേക്ക് പോകാം. അവിടെ ചെന്നിട്ട് സംസാരിക്കാം.”

അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ എന്തോ ഒരു മാറ്റം സൂസന് തോന്നി.

“എന്തുപറ്റി ഷാനൂ? ഹെബയ്ക്ക് സുഖമില്ലേ?”

“ഏയ്... അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല. വാ, നമുക്ക് പോകാം.”

അവൻ വിഷയം മാറ്റിയതോടെ സൂസനും കൂടുതൽ ചോദിച്ചില്ല..

യാത്ര കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയതേയുള്ളൂ. അവനും എന്തോ തിരക്കുണ്ടായിരിക്കാം. വീട്ടിലെത്തിയിട്ട് ചോദിക്കാമെന്ന് അവൾ തീരുമാനിച്ചു..

കാറിനടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഷാനു ട്രോളി