Chapter Title : മൗനവസന്തം 1 [കബനീനാഥ്]

വെച്ച് ഗ്യാസ് കത്തിക്കുമ്പോൾ ഷാനുവിന്റെ കൈ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഹെബ പോയതിനു ശേഷം ഈ അടുക്കളയിൽ അവനങ്ങനെ കാര്യമായൊന്നും വെച്ച ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല..

പുറത്തുനിന്നുള്ള ഭക്ഷണമായിരുന്നു ആശ്രയം..

അല്പം കഴിഞ്ഞ് ഫ്രഷ് ആയി സൂസൻ പുറത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് എന്തോ കരിയുന്ന ഒരു ചെറിയ മണം അവളുടെ മൂക്കിൽ അടിച്ചു..

“ഹേയ്… എന്താ അവിടെ ഒരു പുകമണം?” സൂസൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു..

ഷാനു ചായപ്പൊടി ഇടാൻ നോക്കുന്നതിനിടയിൽ പാത്രം കരിഞ്ഞുതുടങ്ങിയത് കണ്ട് പെട്ടെന്ന് ഗ്യാസ് ഓഫ് ചെയ്തു. അവന്റെ മുഖത്ത് കുറ്റബോധവും ഒരു ചിരിയും ഒരേസമയം ഉണ്ടായിരുന്നു..

“അതല്ല ആന്റി… ചായ വെക്കാൻ നോക്കിയതാ. ഇടയ്ക്ക് ഫോണിൽ നോക്കി നിന്നപ്പോൾ പാത്രം കരിഞ്ഞുപോയി,” അവൻ തല ചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

സൂസൻ അടുത്ത് ചെന്ന് ആ പാത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി ഉറക്കെ ചിരിച്ചുപോയി.

എടാ ചെക്കാ, ഒരു ചായ വെക്കാൻ പോലും അറിയില്ലേ നിനക്ക്?”

“അത് പിന്നെ… ഞാൻ അധികം ചായയൊന്നും വെക്കാറില്ലല്ലോ ആന്റി. അതുകൊണ്ടാ…” ഷാനുവും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഒഴിഞ്ഞുമാറി..

“മാറ് അവിടന്ന്… ഞാൻ വെച്ചുതരാം. നീ പോയി ഫ്രഷ് ആയിട്ട് വാ.” സൂസൻ അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി..

പഴയ ആ ഭാരമൊക്കെ ആ ചെറിയ തമാശയ്ക്കിടയിൽ അല്പം കുറഞ്ഞതുപോലെ ഷാനുവിനും തോന്നി. അവൻ അവിടുന്ന് മാറിയിരുന്ന് ഫോണിൽ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “ആന്റി അവിടെ വന്നാലും ഈ പറയുന്നതൊക്കെ തന്നെയാകും സ്ഥിതി.”.

ചായയും ചൂടോടെ ബിസ്കറ്റും പ്ലേറ്റിലാക്കി ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് സൂസൻ അവനെ വിളിച്ചു. രണ്ടുപേരും കസേരകളിൽ ഇരുന്നു.

കുറച്ചുനേരം രണ്ടുപേരും സാധാരണ കാര്യങ്ങൾ