Chapter Title : മഴവാതിൽ [കത്തനാർ]

പാറുക്കുട്ടി.

അനുപമയുടെ സഹോദരന്റെ മകൾ. വിധിയുടെ മറ്റൊരു ക്രൂരതയായി, ശ്രീഹരിയുടെ ജീവനെടുത്ത അതേ അപകടത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു പാർവതിയുടെ മാതാപിതാക്കളും മരിച്ചത്. ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും സിറ്റിയിലേക്കുള്ള ആ യാത്രയിൽ അന്നു രക്ഷപെട്ട ഒരേയൊരാൾ ജനിച്ചിട്ടു ദിവസങ്ങൾ മാത്രം പ്രായമായ പാറുക്കുട്ടി ആയിരുന്നു.

ഒരൊറ്റ ദിവസത്തിനുള്ളിൽ അവൾക്ക് അച്ഛനെയും അമ്മയെയും നഷ്ടമായി. അന്ന് പ്രായം വളരെ ചെറുതായിരുന്നു. അനുപമ ഒരു നിമിഷം പോലും മടിച്ചില്ല. സ്വന്തം മകനെ പോലെ തന്നെ പാറുവിനെയും നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. അങ്ങനെ മംഗലശ്ശേരി അവളുടെ വീടായി മാറി.

അരവിന്ദിനൊപ്പം തന്നെയായിരുന്നു അവളുടെ വളർച്ച. അവർ ബന്ധുക്കൾ മാത്രമായിരുന്നില്ല; ഒരുമിച്ച് വളർന്ന സഹോദരങ്ങളെപ്പോലെയായിരുന്നു. വഴക്കും തമാശയും പരാതികളും രഹസ്യങ്ങളും എല്ലാം പങ്കുവെച്ച് ബാല്യം കടന്നുപോയി.

വീട്ടിൽ എല്ലാവരും അരവിന്ദിനെ അച്ചു എന്ന് വിളിച്ചുപോലെ, പാറുവും അവനെ അച്ചു എന്നേ വിളിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അച്ചുവിനെക്കാൾ ചെറുപ്പമായിരുന്നെങ്കിലും അവനോട് കൽപന പറയാനും ശാസിക്കാനും അവൾക്ക് പ്രത്യേക അവകാശമുണ്ടെന്ന് താൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

ഈ നാലുപേരായിരുന്നു ഇപ്പോൾ മംഗലശ്ശേരി തറവാടിന്റെ ആത്മാവ്.

മഴ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

മംഗലശ്ശേരിയുടെ ഓടുകളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ സംഗീതം ഉയർന്നു.

ആ സംഗീതത്തോടൊപ്പം, വർഷങ്ങളായി ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്ന ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ കഥയും വീണ്ടും ഉണരാൻ പോകുകയായിരുന്നു.

അതേ കാലഘട്ടത്തിൽ, മഴയും ഓർമ്മകളും നിറഞ്ഞ മംഗലശ്ശേരി തറവാടിന്റെ വിശാലമായ ലോകത്തിലേക്ക് മറ്റൊരു ജീവിതം നിശ്ശബ്ദമായി കടന്നുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

അവളുടെ പേര് ദേവിക.

എന്നാൽ ആ പേര് മുഴുവൻ വിളിക്കുന്നവർ വളരെ കുറവായിരുന്നു.

അമ്മയ്ക്ക് അവൾ ദേവു.

അടുക്കളയിലെ ജോലിക്കാർക്ക് ദേവൂട്ടി.

അടുത്ത വീട്ടുകാരായ കുട്ടികൾക്ക് ദേവി.

എന്നാൽ അവളെ അടുത്തറിയുന്നവർക്ക്, അവളുടെ മുഖത്തും സ്വഭാവത്തിലും