Chapter Title : മഴവാതിൽ [കത്തനാർ]

വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ അച്ഛന്റെ തോളിൽ കയറി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന നിമിഷങ്ങൾ. അതായിരുന്നു അവളുടെ യഥാർത്ഥ ലോകം.

അവളുടെ അച്ഛൻ രാഘവൻ ഒരു കർഷക തൊഴിലാളിയായിരുന്നു.

ദിവസക്കൂലിക്ക് ജോലി ചെയ്യുന്ന സാധാരണ മനുഷ്യൻ.

കൈകളിൽ എന്നും മണ്ണിന്റെ മണം ഉണ്ടായിരുന്നു.

ജീവിതത്തിൽ വലിയ സമ്പത്തൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിലും കുടുംബത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ അദ്ദേഹം സമ്പന്നനായിരുന്നു.

ദേവിക പത്താം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് രാഘവൻ പെട്ടെന്ന് മരിച്ചത്.

ആ വാർത്ത അവരുടെ ചെറിയ വീട്ടിലേക്ക് ഇടിമിന്നലായി പതിച്ചു.

രാഘവന്റെ മരണശേഷം മീനാക്ഷിയുടെ ജീവിതം ഒറ്റയടിക്ക് മാറിമറിഞ്ഞു. വർഷങ്ങളോളം കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തുണ്ടാക്കിയ ചെറിയ വീടും അതിനോട് ചേർന്നിരുന്ന അര ഏക്കറോളം വയലും തന്നെയായിരുന്നു അവരുടെ ഏക സമ്പത്ത്.

എന്നാൽ രാഘവന്റെ ചികിത്സയ്ക്കും പഴയ കൃഷിക്കടങ്ങൾക്കും വേണ്ടി എടുത്തിരുന്ന വായ്പകൾ ഓരോ മാസവും പലിശയോടെ വളർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ആദ്യം കുറച്ചുകാലം എങ്ങനെയെങ്കിലും പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ മീനാക്ഷി ശ്രമിച്ചു.

അധിക ജോലികൾ ഏറ്റെടുത്തു, ഉറക്കവും വിശ്രമവും ഉപേക്ഷിച്ച് പണിയെടുത്തു. പക്ഷേ കടബാധ്യതകളുടെ ഭാരം ഒടുവിൽ അവളെ തോൽപ്പിച്ചു. കടം വീട്ടാൻ അവർക്ക് ആ വീടും വയലും വിൽക്കേണ്ടി വന്നു.

സ്വന്തമായി തലചായ്ക്കാൻ പോലും ഇടമില്ലാതെ വന്നപ്പോൾ മീനാക്ഷി പുറമേ കരുത്തോടെ നിന്നെങ്കിലും ഉള്ളിൽ തകർന്നിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് അനുപമ അവളുടെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കിയത്.

വർഷങ്ങളായി ഈ വീട്ടിനുവേണ്ടി ആത്മാർത്ഥമായി പണിയെടുത്ത മീനാക്ഷിയെ ഒരു ജോലിക്കാരിയായി മാത്രം കാണാൻ അനുവിന് കഴിഞ്ഞില്ല. ശങ്കരനാരായണ മേനോനോടും സംസാരിച്ച ശേഷം, തറവാടിന്റെ കിഴക്കുവശത്തുള്ള പഴയ പത്തായപ്പുരയിൽ താമസിക്കാൻ അനുവാദം നൽകിയത് അവളായിരുന്നു.

അങ്ങനെ മീനാക്ഷിയും ദേവികയും മംഗലശ്ശേരിയുടെ പരിധിക്കുള്ളിലേക്ക് താമസം മാറി. അന്ന് അരവിന്ദ് തിരുവനന്തപുരം എൻജിനീയറിംഗ്