Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 3 [Anamika]

കെട്ടി വീട്ടില് കൊണ്ടുനിർത്തിയിട്ട് കളിക്കാൻ പറ്റാണ്ട് മുട്ടിനിക്കും പോലാണോന്ന്….

കെട്ടിയതു തന്നെയല്ലേ….

പക്ഷെയത് താനോ അവളോ അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ….

ദിവാൻ കോട്ടിലേക്ക് കിടന്നു

മനസാകെ കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞു കിടക്കുവാണ്…

വാശിക്കവൾ അകത്തുതന്നെ ഇരിപ്പാണ്…കഴിക്കാനും ഇറങ്ങിവന്നിട്ടില്ല…

ഹരി പിന്നെന്തൊക്കെയോ കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി…

നല്ല പോലെ ആഹാരം കഴിക്കുന്നവനാണ് ആ തൊട്ടുപുരട്ടി എണീറ്റു പോയത്….

അവൻ ഇറങ്ങാറായിട്ടും അവൾ ഡോർ തുറന്നിട്ടില്ല…

ചെന്നു തട്ടിനോക്കി…വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടിട്ടൊന്നുമില്ല…

“എടീ…ഇറങ്ങണ്ടേൽ ഇറങ്ങ് ഞാൻ പോകുവാ….”

എന്നിട്ടും തുറന്നില്ല…

എന്തേലും കാട്ടെന്നും പറഞ്ഞു നടന്നതും വാതിൽ തുറക്കുന്ന കരകര സൗണ്ട് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ല നേരെ ചെന്നു ബൈക്കിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു….

“ഞാൻ ഓട്ടോയ്ക്ക് വന്നോളാം…..”

“ഓട്ടോകാശ് നിന്റച്ഛൻ കൊടുക്കുവോ…..”

“ഞാൻ വരുന്നില്ല….പോരെ…” അച്ഛന് വിളിച്ചത് അത്ര പിടിച്ചിട്ടില്ല….

“എന്നാ ശെരി….ഞാനിന്ന് വൈകിട്ട് അവിടെ നിക്കും…മോളോറ്റക്കിവിടെ കിടന്നോ….” അവൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു…

“അതിനമ്മ ഇന്നു വൈകിട്ട് വരും….”

“ഇല്ല നാളെ രാവിലെയേ വരു എന്നെ വിളിച്ചായിരുന്നു…നീ വേണേൽ വിളിച്ചുനോക്ക്…

അത് ഏതാണ്ടങ്ങു വിശ്വസിച്ചു….

പിന്നിലേക്ക് മുട്ടാതെ കയറിയിരുന്നു….

ഹോസ്പിറ്റൽ എത്തിയപ്പോൾ അമ്മുവിനെ casuality ഇൽ കാണിച്ചു വേദന കുറയാനുള്ള ഇൻജെക്ഷനും എടുപ്പിച്ചു ബാന്റെജും ചുറ്റി മരുന്നും വാങ്ങി ഇറങ്ങി…

അവിടുന്ന് വീൽചെയറിൽ ലളിതമ്മ കിടക്കുന്ന വാർഡിലേക്കും…

അവിടെ പിന്നവരോട് കത്തി വച്ചു ലളിതമ്മേടെ നാക്കിനു പിണങ്ങിയും മായമ്മയോട് പുന്നാരിച്ചും അവസാനം സെക്യൂരിറ്റി വിസിറ്റിംഗ് ടൈം കഴിഞ്ഞെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് ഇറങ്ങിയത്….

”ഇവര് തമ്മിൽ ഇനി എങ്ങാനും പ്രേമിക്കുവോടി…..“

അമ്മുവിന്റെ വീൽച്ചെയറും തള്ളിപോകുന്ന ഹരിയേ നോക്കി ലളിതമ്മ മായയോട് ചോദിച്ചു….

ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ അങ്ങനൊരാഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിലും അത്യാഗ്രഹം എന്ന് കരുതിയോതുക്കുന്ന മായ അതിനൊന്നു ചിരിച്ചതേയുള്ളു….

തിരിച്ചു ബൈക്കിൽ ഇരിക്കുന്ന വഴിയും അമ്മുവിന്റെ മൗനം തീർന്നിട്ടില്ല….

അവൻ മിററിലൂടെ ഇടക്കിടയ്ക്ക് നോക്കി…കനപ്പിച്ചു പിടിച്ചിരിപ്പാണ്….

”അമ്മു ചേച്ചി……“

”ടീയ്……“

നോ മൈൻഡ്…..

കയ്യെത്തിച്ചു തുടയിൽ ഒന്നു ഞൊട്ടി…

”ആഹ്…..എന്നെ