Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 4 [Anamika]

“എടി നീയേ ആ ടൗണിലുള്ള ഡോക്ടറുടെ വീട്ടിൽ പോയി ഒന്ന് കാണിച്ചു നോക്കിക്കേ….ഇതിങ്ങനെ വച്ചോണ്ടിരിന്നാൽ ഒരു പെങ്കൊച്ചല്ലേ…മുഖമൊക്കെ വൃത്തികേടായാലോ….ശോ എന്നാലും ഇതെന്ത് പറ്റിയതന്നാ….വല്ല പാറ്റയെങ്ങാനും നക്കിയതാണോ….”

മുറിവാതിൽക്കൽ വന്നുനിന്ന് ലളിതമ്മ മായയോട്  പറയണത് കേട്ടിട്ട് അമ്മുവിന് ചിരീം കരച്ചിലും ഒരുമിച്ചു വരുന്നുണ്ട്….

നക്കിയതൊക്കെയാ പക്ഷെ പാറ്റയല്ലെന്ന് മാത്രം…അവളുള്ളിൽ ചിരിച്ചു…

ഹരിയിതൊക്കെ കേട്ടിട്ട് ഏതു വഴിക്ക് മുങ്ങുമെന്നറിയാതെ നിൽപ്പുണ്ട്…

മായ ഡോക്ടറുടെ ക്ലിനിക്കിൽ വിളിച്ചു…

“ഇനീപ്പോ എന്താ ചെയ്യാ…ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് ക്ലിനിക് ഇല്ലാന്ന് ഇന്ന്…” മായ ഫോൺ വച്ചിട്ട് അമ്മുവിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു…

ഒരുത്തൻ ആകെ വെട്ടിലായി നിൽക്കുവാണ്…ഈ രണ്ടു പൊട്ടത്തികളും കൂടെ അവളെക്കൊണ്ട് ക്ലിനിക്കിൽ എങ്ങാനും പോയാൽ….

”എടാ……“ മായ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങി ഷർട്ടിന്റെ സ്ലീവ് മടക്കികൊണ്ടിരിക്കുന്നവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന്…

”നീയെവിടേലും പോവണോ…..“

”മ്മ്മ്…കവല വരേ….“

”അമ്മേടെ കുട്ടൻ ഒന്ന് അമ്മുനെ ആ ക്ലിനിക് വരേ കൊണ്ടുപോടാ….അമ്മയിനി ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റി ഇറങ്ങി പോയിട്ടൊക്കെ വരുമ്പോ താമസിക്കൂലേ…ചക്കേം പുളിച്ചു പോകും…അത്പിന്നെ പോട്ടെ…അമ്മയെറങ്ങുമ്പോ താമസിക്കൂടാ…..“

വല്യ കാര്യത്തിൽ തോളിൽ പിടിച്ചു പുന്നാരിച്ചാണ് ചോദ്യം…

”എനിക്ക് പോയിട്ട് അത്യാവശ്യം ഉണ്ടമ്മാ…..ചെലപ്പോ കൃഷി ഭവനീന്ന് ആരേലും വരും കണ്ടം നോക്കാൻ….“

അമ്മുവിന്റെ മുഖം ഇരുണ്ടുതുടങ്ങീട്ടുണ്ട്….

”അമ്മേടെ പൊന്നല്ലേ….ഒന്ന് കൊണ്ടുപോയിച്ചു വാട….അമ്മു മോള് മിണ്ടത്തില്ല അമ്മ പറഞ്ഞോളാം….“ രണ്ടും കൂടെ കീരിയും പാമ്പും ആണല്ലോന്നോർത്ത് മായ പറഞ്ഞു….

”മ്മ്മ്….നോക്കട്ടെ…ഒരഞ്ചു മിനിറ്റിൽ ഇറങ്ങിയാൽ ഞാൻ കൊണ്ടോകാന്ന് പറഞ്ഞേക്ക്…..“

ജാഡയിട്ട് മഴക്കോളൂ നോക്കുമ്പോലെ മാനത്തോട്ട് നോക്കിയുള്ള പറച്ചിൽ കണ്ടപ്പോൾ അമ്മുവിന് കലിച്ചു കയറി…

“ഞാനില്ല എങ്ങോടും…ഇത് കുറച്ചു ഐസ് വെച്ച പൊക്കോളും….”

“അത് ശെരി….അത് തന്നതാനങ് തീരുമാനിച്ചാൽ മതിയോ….ചെന്ന് ഡ്രസ്സ്‌ മാറി ആ ചെറുക്കന്റെ കൂടെ പോകാൻ നോക്കിക്കേ…..” ലളിതമ്മ പറഞ്ഞിട്ട് ഹരിയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു….

“നീയിനി ഇടം തിരിഞ്ഞ് നിക്കാണ്ട് അതിനേം കൂട്ടിപോയി മരുന്നും മേടിച്ചുകൊടുത്തു കൂട്ടത്തിൽ കഴിക്കാൻ ബ്രെഡോ റസ്ക്കോ കൂടെ മേടിച്ചോണ്ട് പോരെ…ഉള്ള പച്ചച്ചക്കയെല്ലാം കൂടെ തിന്നതാ ദഹിക്കണവരെ കട്ടിക്കൊന്നും കഴിക്കണ്ട….”

“അങ്ങോടു ചെല്ല് പെണ്ണേ താളം കണ്ട് നിക്കാണ്ട്….നല്ലൊരു ചേലുള്ള മുഖമാ അതിരിക്കണ കണ്ടാലും മതിയിപ്പോ…എന്റെ ചിന്നുവെങ്ങാനും ആരുന്നിരിക്കണം പണ്ടേക്കും പണ്ടേ ഓടിയേനെ….”