Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 4 [Anamika]

അവർക്ക് പണിയില്ലാത്ത ദിവസം ആണെങ്കിൽ ഹരിയും അരുണും കൂടെ പോകാറുണ്ട് അവിടെ….

പെയിന്റിംഗ് വച്ചുനോക്കുമ്പോൾ മെക്കാട് പണി മല്ലൻ പണി ആണെങ്കിലും കണ്ടം കൊയ്യാറാവാത്തതുകൊണ്ടും സർവോപരി സ്വന്തം വീടിന്റെ പണി ആയതുകൊണ്ടും കൂലിയും മടുപ്പും കാര്യമാക്കാതെ അവിടെ പണിക്കിറങ്ങും….

ഉച്ചവരെയൊക്കെ നിക്കാറുള്ളു….

അങ്ങിനൊരു ദിവസം ഉച്ചപണിയും കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് വരുവാണ് ഇരുവരും ഊണുകഴിക്കാൻ….

അടുത്തെത്താറായപ്പോൾ ഏതോ ഒരു ഓട്ടോ ആരെയോ ഇറക്കീട്ട് തിരികെ പോകുന്നുണ്ട്…

“ദൈവമേ….പങ്കു…..” അരുൺ അതും പറഞ്ഞു വണ്ടീന്നിറങ്ങി ഒരൊറ്റ ഓട്ടത്തിന് അവന്റെ വീടിന്റെ വേലി കയറി…

പങ്കജാക്ഷിയമ്മ….മായയുടെ ഭർത്താവ് കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് 2 മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആഭരണവും അടിച്ചോണ്ട് നാടുവിട്ടുപോയ മനോജിന്റെ അമ്മ..

ഇടക്കിങ്ങനൊരു വിസിറ്റ് പതിവാണ്….

വന്നുകയറിയാൽ അമ്മയെ ചൊറിയും കരയിക്കും താൻ അതിൽ ഇടപെടും അടിയാകും…വെട്ടരിവാളിന്റെ മൂർച്ചയുള്ള നാക്കാ…

എന്നാലും വരാനും പോകാനും ഒക്കെ അവര് മാത്രേയുള്ളു…അതോർക്കുമ്പോ അങ്ങ് കണ്ടില്ലെന്ന് വക്കും…പുള്ളിക്കാരിക്ക് മറ്റുമക്കളുടെ കൊച്ചുമക്കളെക്കാൾ പ്രിയം തന്നോടാണ്…

പക്ഷെയരുണിനെ കണ്ണിനു മേലെ കണ്ടൂടാ…തന്നെ കൊണ്ടുനടന്ന് ചീത്തയാക്കുന്നത് അവനാന്നും പറഞ്ഞു കാണുന്നവഴിക്ക് തെറിവിളിക്കും അവനെ….

“എന്റെ ചെറുക്കനങ്ങു ഒണങ്ങിപ്പോയി…നീയൊന്നും തിന്നാൻ കൊടുക്കുന്നില്ലെടി ഇവന്….” പതിവ് ഡയലോഗ്…പിന്നൊരു കെട്ടിപ്പിടുത്തം ഉമ്മവെപ്പ്….

“ആ ഇനിപ്പോ ഞാനുണ്ടല്ലോ…അച്ഛമ്മ വച്ചു തരാടാ…” മുറുക്കാൻ കറ പിടിച്ച പല്ല് മുപ്പത്തിരണ്ടും കാണിച്ചുള്ള ഇളി…ഇവിടെ അങ്ങ് കൂടാനുള്ള അടവ് നമ്പർ two….

“എന്റെ പങ്കൂ….അവിടെ തന്നെ നിക്കാതിങ്ങു വാ…കേക്കട്ടെ…ഇതിപ്പോ എവിടുന്ന് ഒടക്കിയുള്ള വരവാ…അശോകൻ കൊച്ചച്ചന്റെ അടുത്തുന്നോ അതോ ജലജമ്മായിയോ….” അവനവരുടെ കയ്യിലെ ഡ്രസ്സൊക്കെയായിട്ടു വന്ന സാരികൂടും കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങി അകത്തേക്ക് നടത്തി…

മായ പിന്നിതിലൊന്നും ഇടപെടാതെ ഒതുങ്ങി നിന്നു…മായയെ അത്ര പഥ്യം ഇല്ല മൂപ്പത്തിക്ക്…

മോൻ പോയതിനു കാരണക്കാരി മായയാന്നും പറഞ്ഞ് ചില്ലറ സൊര്യക്കേടൊന്നുമല്ല ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുള്ളത് അവർ….

“നിന്റെ പെണ്ണെവിടെടാ….ഞാനിവിടെ വന്നിട്ടൊന്നെറങ്ങി വരാറായില്ലേ അവൾക്കു…” തുടങ്ങി…

“അമ്മേ അവൾ കോളേജിൽ പോയേക്കുവാ…” മായ അതിനു മറുപടി