Chapter Title : മഴനീർതുള്ളികൾ 4 [Anamika]

അങ്ങേയറ്റത്തെ മുറിയിൽ ഒരു ബാല്യം മുഴുവൻ ഇടീം മിന്നലും ഇരുട്ടും പേടിയുള്ള ഒരുപാട് രാത്രികൾ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിച്ചുകൂട്ടിയ കുഞ്ഞി അമൃത ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത അത്ര സുരക്ഷിതത്വം….

മനുഷ്യന് മനുഷ്യൻ തന്നെ വേണമെടാ….

അതു കളഞ്ഞിട്ട് എവിടേക്ക് ഓടിപ്പോകാനാ ഞാൻ….

പണ്ട് വായിച്ച ഡിസ്നെ സ്റ്റോറീസിലെ രാജകുമാരൻ വന്ന് വിളിച്ചാലും എനിക്ക് ദേ ഈ പൊട്ടൻ ചെക്കനെ മതിയേ…..“

”പൊട്ടൻ നിന്റെ തന്ത അമ്പലം വിഴുങ്ങിയാടി…..“ അത്രേം നേരം അവളുടെ ഫിലോസഫിയും കേട്ട് കിടന്നവൻ ആ വിളിയിൽ മനഃപൂർവം തന്നെ ചൊടിച്ചു….ഇല്ലേൽ ഈ പെണ്ണ് തന്നെ കരയിക്കും…

എല്ലാരുടെയും മുന്നിൽ കെട്ടിപൂട്ടിവെച്ചു കല്ലാക്കി മാറ്റിയതൊക്കെ ഇവൾ ഉരുക്കിയിറക്കുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം….

”നിനക്കെന്താടാ ഒരൂസം പോലും എന്റച്ഛന് പറഞ്ഞില്ലേൽ ഉറക്കം വരൂലേ….“

”ഇത്രക്കങ്ങട് സ്നേഹം ആരുന്നേൽ അങ്ങേരെന്തിനാടി പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെ കളയുന്ന ലാഘവത്തിൽ നിന്നെ തൂക്കികളഞ്ഞത്….“ അവൾക്ക് അച്ഛനോടുള്ള ഇഷ്ടത്തിൽ ഹരിയുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു കുശുമ്പ് മണക്കുന്ന പോലെ…

”അതിലെന്തോ ഒരു സ്പെല്ലിങ് മിസ്റ്റേക്കുണ്ടെടാ…അച്ഛനങ്ങനെ വെറുതേ ചെയ്യില്ലെന്നൊരു തോന്നൽ….പ്രകടിപ്പിച്ചില്ലേലും എന്നോട് സ്നേഹോക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു…പാവായിരുന്നു….“

”ഓഹ്ഹ്….എന്നാപ്പിന്നെ മിസ്റ്റേക്കൊക്കെ കണ്ടുപിടിച്ചിട്ട് ആ വഴിക്കങ്ങു പൊക്കോ….“

കുശുമ്പിന്റെ ബാക്കിയാ…

നെഞ്ചിൽ കിടന്നവളെ കുതറി ബെഡിൽ ചാടിച്ചിട്ട് അവനങ്ങ് കമിഴ്ന്നു കിടന്നു….

”ഇതാ പറഞ്ഞേ പൊട്ടനാന്ന്….“ അമ്മു വായ്പൊത്തി ചിരിച്ചു….

”എന്നാലേ ഓമൽ കണ്മണി അച്ഛനെ വിളിച്ചു കൂട്ടുകിടത്തിക്കോ ഞാനെണീച്ച് പോവാ….“ പറഞ്ഞെങ്കിലും എണീറ്റൊന്നും ഇല്ല….

അമ്മു അത് മൈൻഡ് ആക്കാതെ കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്നവന്റെ തോളിൽ കൈ തിരുകി തള്ളി ഉള്ളിലേക്ക് ദേഹം തിക്കികയറ്റാൻ നോക്കി…

ഹരി പിന്നധികം ബലം പിടിക്കാതെ ചെരിഞ്ഞു കിടന്നവളെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി…