Chapter Title : മഴത്തുള്ളി [Jaya sree]

റോഡുകൾ അത്രയേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ കഴിഞ്ഞ 10 - 15 വർഷത്തെ എടുത്ത് പറയാവുന്ന മാറ്റം

അവൻ ബസ്സിറങ്ങി...ബസ്സ് മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ അതിൻ്റെ പിറകിലത്തെ ഗ്ലാസിൽ മഞ്ഞ നിറത്തിൽ എന്തോ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് കണ്ടൂ

ഏതോ സിനിമയിൽ ഡയലോഗ്

" നോക്കണ്ട ടാ ഉണ്ണി ഇത് ഞാനല്ല "

മുന്നിൽ ഒരു പശുവിനെയും തെളിച്ച് വയസായ ഒരാള് നടന്നു വരുന്നു. ഒരു കയ്യിൽ പശുവിൻ്റെ കയർ മറ്റെ കയ്യിൽ കമ്പി പാര

കുത്തുമോ എന്നുള്ള പേടി കാരണം അവൻ ഇടത്തോട്ട് മാറി നിന്നു

അയാള് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് : മോൻ പേടിക്കണ്ട പോയൊക്കോ ഒന്നും ചെയ്യില്ല

പുല്ല് ചവച്ച് മുന്നോട്ട് നടക്കുന്ന പശു മനുവിനെ ഇടം കണ്ണിട്ടു ഒന്ന് നോക്കി

അയാള് : മോൻ എവിടുത്തെയ ഇവിടെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ

മനു : ഞാൻ വടക്കേടത്ത്

അയാള് : അവിടെ ( ചോദ്യഭാവത്തിൽ )

മനു : പാറൂ അമ്മടെ കൊച്ചു മോൻ

അയാള് : ഓ...റുക്മിണിയുടെ മകൻ അല്ലെ

മനു : അതേ പോട്ടെ

നാല് കല്ലുകളുടെ ഉയരത്തിൽ സ്റ്റപ്പ് കയറി മനു

റോഡിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്ക് കുറച്ചു നടക്കണം

നടപ്പാതയുടെ ഇരു ഭാഗത്തും ബോർഡർ ചെടികൾ

വീട്ടിനു മുന്നിൽ തന്നെ ഒരു മാവ്

മനു ചെന്ന് ബെല്ലടിച്ചു

മനു : അമ്മമ്മേ....

പാറുകുട്ടിയമ്മക്ക് വയസ്സ് കുറച്ചു ആയെങ്കിലും രോഗങ്ങ്ങൾ ഒന്നും അവരെ അലട്ടിയിരുന്നില്ല

ചുക്കി ചുളിഞ്ഞ ശരീരം ഒരു വെളുപ്പിൽ നീല ഡിസൈൻ ഉള്ള നേരിയ സാരി ആയിരുന്നു വേഷം

പാറുകുട്ടിയമ്മ : അല്ല ഇതാരാ മനു വൊ