Chapter Title : മഴയോർമ്മ 3 [OLIVER DUST] [നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂക്കുമ്പോൾ]

ഫ്ലാറ്റിൽ ഒരു കരിഞ്ഞ ദോശയുടെ മണം ഉണ്ടാകില്ല."

മീരയുടെ കണ്ണ് വിടർന്നു. "ദോശ കരിഞ്ഞത് ഒരു പ്ലസ് പോയിന്റ് ആയോ?"

"എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ പ്ലസ് പോയിന്റ്."

അവൾ ഒരു ചെറിയ കരച്ചിലും ചിരിയും ചേർന്ന ശബ്ദത്തോടെ അവന്റെ കഴുത്തിൽ ചാടിക്കയറി. "എടാ, ഭ്രാന്താ! നിനക്ക് വട്ടാണ്!"

"ഉണ്ട്. പക്ഷേ ഇത് നല്ല വട്ടാ."

രാവിലെ പത്ത് മണിക്ക് അവൻ ഡേവിഡിനെ വിളിച്ചു. മീര അടുത്ത് ചെവി ചേർത്ത് നിന്നു. അർജുൻ വളരെ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, ഈ പോസ്റ്റ് സ്വീകരിക്കാൻ പറ്റില്ല, കാരണം തന്റെ ജീവിതം ഇപ്പോൾ ഇവിടെയാണ്. ഫോണിന്റെ മറുവശത്ത് കുറച്ച് നേരം നിശബ്ദത. പിന്നെ ഡേവിഡ് ചിരിച്ചു.

"അർജുൻ, പത്ത് വർഷത്തിൽ ആദ്യമായാണ് നീ ഒരു കാര്യം ഇത്ര ഉറപ്പോടെ പറയുന്നത്. ഒരു ഐഡിയ ഉണ്ട്. നമ്മൾ ഇന്ത്യയിൽ ഒരു റിമോട്ട് ഡെലിവറി ടീം തുടങ്ങാൻ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. നീ അത് നയിക്കുമോ? നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള സ്ഥലത്തിരുന്ന്?"

അർജുൻ മീരയെ നോക്കി. അവൾ രണ്ട് കയ്യും വായ പൊത്തി, കണ്ണ് വട്ടത്തിൽ.

"സർ, ഇഷ്ടമുള്ള സ്ഥലം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ... തേയിലത്തോട്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ ഒരു ബുക്ക് കഫേയുടെ മൂലയിലിരുന്ന് ആയാൽ കുഴപ്പമുണ്ടോ?"

"നെറ്റ് ഉണ്ടെങ്കിൽ എനിക്കെന്ത് പ്രശ്നം?" ഡേവിഡ് ചിരിച്ചു.

ഫോൺ വെച്ച ഉടൻ മീര വീണ്ടും അവന്റെ മേൽ ചാടി. ഇത്തവണ രണ്ടുപേരും കൂടി സോഫയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു.

"നിനക്ക് എല്ലാം കിട്ടിയല്ലോ, ഭാഗ്യവാനേ!"

"എല്ലാം അല്ല." അവൻ അവളുടെ മുഖത്തെ മുടി പതുക്കെ മാറ്റി. "എനിക്ക് ഇപ്പോഴും കിട്ടാത്തതായി ഒരു കാര്യം ഉണ്ട്."

"എന്ത്?"