Chapter Title : മഴയോർമ്മ 4 [OLIVER DUST] [ചൂടുള്ള മഴക്കാലം]

മീരയുടെ കണ്ണട അവന്റെ തലയിണയുടെ അടിയിൽ എത്തി. അവളുടെ കയ്യിൽ അർജുന്റെ ഒരു പഴയ കവിത ഉരുണ്ടുകൂടി. അവൻ ഓരോ ചുംബനത്തിനിടയിലും ഒരു വരി ചൊല്ലി, അവൾ ഓരോ മന്ത്രണത്തിനിടയിലും അതിന്റെ അടുത്ത വരി പൂരിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മുറിയിൽ ഒരു പുതിയ കവിത പിറന്നു, അതിൽ വാക്കുകളും ശ്വാസങ്ങളും ചൂടും ഒരുപോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ അവർ അത് ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ പകുതി മാത്രമേ ഓർമ്മ വന്നുള്ളൂ. അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ബാക്കി പകുതി നമുക്ക് ഇന്ന് രാത്രി വീണ്ടും എഴുതാം."

❖

ഒരു ദിവസം ഒരു കൊറിയർ വന്നു. ഒരു വലിയ പെട്ടി. അതിൽ കൊച്ചിയിലെ ഒരു പബ്ലിഷിംഗ് ഹൗസിന്റെ ലോഗോ. മീര വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ പെട്ടി തുറന്നു. ഉള്ളിൽ ഒരു കത്തും, ഒരു പ്രൂഫ് കോപ്പിയും. കവറിൽ നീല അക്ഷരത്തിൽ:

*"നീലക്കുറിഞ്ഞി: മഴ പെയ്യാത്ത ദിവസങ്ങളിലെ കവിതകൾ"*

"ഇത്..." മീരയുടെ ശബ്ദം പൊട്ടി. "ഇത് ശരിക്കും ഉണ്ട്! പുസ്തകം!"

അർജുൻ ആ പുസ്തകം കയ്യിലെടുത്ത് ആദ്യ പേജ് മറിച്ചു. അവിടെ ഒരു സമർപ്പണം അച്ചടിച്ചിരുന്നു:

*"ഈ പുസ്തകം എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വായനക്കാരിക്ക്,*

*അവൾ ഇപ്പോൾ എന്റെ മകന്റെ ഭാര്യ.*

*— നീലക്കുറിഞ്ഞി"*

രണ്ടുപേരും വായന നിർത്തി, പരസ്പരം നോക്കി. അർജുൻ അത് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ല, മീരയും ഇല്ല. പബ്ലിഷർ അയച്ച കത്തിൽ ഒരു വരി ഉണ്ടായിരുന്നു: *"അച്ഛൻ നേരത്തെ തന്നെ ഈ സമർപ്പണ പേജ് ഞങ്ങളെ ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു. ഒരു പുസ്തകം ഇറങ്ങുന്ന ദിവസം അത് ചേർക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞു."*

മീര കണ്ണ്