Chapter Title : മഴയോർമ്മ Part 5 [കുന്നിൻ മുകളിലെ രഹസ്യം]

പറഞ്ഞു.

"അതേ ആകാശം. പക്ഷേ ഇത് എന്നും ഉണ്ടാകും."

പെയിന്റിന്റെ മണം, ഇളം നീല ചുമരുകൾ, അച്ഛന്റെ പഴയ ചാരുകസേരയിൽ ഒരു പുതിയ തലയണ. അർജുന്റെ ഷർട്ടിൽ നിറയെ നീല പൊട്ടുകൾ, മീരയുടെ മൂക്കിൽ ഒരു വെള്ളിനിറ കുത്ത്. അവൻ അത് കണ്ട് പതുക്കെ ചിരിച്ചു, വിരൽ കൊണ്ട് തുടച്ചു.

"ഇത് പോകുന്നില്ല."

"പോകണ്ട," അവൾ ചിരിച്ചു. "ഇത് നമ്മുടെ ലോഗോയാ. നീല മൂക്കുള്ള മീര."

"നീല മൂക്കുള്ള അമ്മ."

അവളുടെ കണ്ണിൽ ഒരു നനവ്. "ആ വാക്ക് ഒന്ന് കൂടി പറയ്."

"അമ്മ."

അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. കുറേ നേരം ഇരുവരും തറയിൽ ഇങ്ങനെ കിടന്നു. പിന്നെ മീരയുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണിൽ തൊട്ടു.

"ഈ മുറി അച്ഛന്റേതാ," അവൻ ചിരിച്ചു. "ഇവിടെ വേണ്ട എന്ന് നീ തന്നെ പറഞ്ഞതാ."

"അത് ഇത് ഒരു എഴുത്തുമുറി ആയിരുന്നപ്പോൾ. ഇപ്പോൾ ഇത് ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ മുറിയാ. കുഞ്ഞ് ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ." അവൾ ചുണ്ട് കടിച്ചു. "പക്ഷേ ശരിയാ, ഇവിടെ വേണ്ട. മുകളിൽ പോകാം."

അവൻ അവളെ പൊക്കിയെടുത്തു. "നീ ഭാരമൊന്നും എടുക്കരുത് എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നു."

"നീ എന്നെ എടുക്കുന്നതാ, ഞാൻ എടുക്കുന്നതല്ല."

"ഓ, ന്യായം!"

പടിക്കെട്ടിൽ ഓരോ പടിയിലും അവൻ നിന്നു, ഓരോ പടിയിലും ഒരു ചുംബനം. മീര ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കഴുത്തിൽ കൈ ചുറ്റി. മുറിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൻ അവളെ പതുക്കെ കിടക്കയിൽ ഇരുത്തി. പെയിന്റ് പുരണ്ട ഷർട്ട് ഊരി, അവളുടെ നീല പൊട്ടുള്ള കുർത്തയുടെ ബട്ടണുകൾ ഓരോന്നായി അഴിച്ചു.