Chapter Title : മഴയോർമ്മ Part 5 [കുന്നിൻ മുകളിലെ രഹസ്യം]

ഒരു ശകാരം വകവെക്കാതെ നിന്നെ നനയാൻ വിട്ടു. അന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല, അതാണ് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ കാഴ്ചയെന്ന്. നിന്റെ കുട്ടി ഇത് ഇടട്ടെ. അവനും അല്ലെങ്കിൽ അവളും മഴയത്ത് ഓടട്ടെ. നീ ശകാരിക്കരുത്. കൂടെ ഓടണം."*

അർജുൻ ആ കടലാസ് നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നു, പക്ഷേ മുഖത്ത് ഒരു വലിയ ചിരി. മീര അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു.

"നമ്മൾ കൂടെ ഓടും," അവൾ പറഞ്ഞു.

"മൂന്നുപേരും ഒരുമിച്ച്."

"ഒരു കുടയിൽ."

"കുടയില്ലാതെ." അവൻ ചിരിച്ചു. "അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയില്ലേ?"

കാർ പതുക്കെ കുന്നിറങ്ങി. വഴിയിൽ ഒരു ചെറിയ ചായക്കടയുടെ മുന്നിൽ മഴ വന്നപ്പോൾ അർജുൻ കാർ നിർത്തി. രണ്ടുപേരും ഒരു മരച്ചുവട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു ഗ്ലാസ് ചായ ഒരുമിച്ച് കുടിച്ചു. കടക്കാരൻ ഒരു വൃദ്ധൻ, അവരെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

"പുതിയ കല്യാണക്കാരാണോ?"

"ഒരു കുഞ്ഞ് വരുന്നു," അർജുൻ അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു.

"ഹാ! അതാ ആ ചിരി!" വൃദ്ധൻ മീരയുടെ വയറ്റിലേക്ക് നോക്കി. "പെൺകുട്ടി ആയിരിക്കും. ഞാൻ വയറ് നോക്കി പറയും, ഒരിക്കലും തെറ്റാറില്ല."

"ശരിക്കും?" മീര കണ്ണ് വിടർത്തി.

"ശരിക്കും. എന്റെ നാല് മക്കൾക്കും ഞാൻ പ്രവചിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ പ്രവചനത്തിന് ഒരു ദക്ഷിണ വേണം." അയാൾ കണ്ണിറുക്കി. "ഒരു ചുംബനം. ഭർത്താവ് ഭാര്യയ്ക്ക്. ഇവിടെ വെച്ച്."

അർജുൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. "ഇത് മതിയോ?"

"ശരിയായ ചുംബനം വേണം, മോനേ."

മീര നാണിച്ച് ചിരിച്ചു, പിന്നെ കാൽവിരലുകളിൽ ഉയർന്ന് മഴയത്ത് ആ മരച്ചുവട്ടിൽ അവനെ ചുംബിച്ചു, ദീർഘമായി, ചൂടോടെ. വൃദ്ധൻ കൈ