Chapter Title : മഴയോർമ്മ Part 5 [കുന്നിൻ മുകളിലെ രഹസ്യം]

"ഞാൻ ചായ ഉണ്ടാക്കും, അർജുൻ."

"ഇരുന്നുകൊണ്ട്."

"ഇരുന്നുകൊണ്ട്," അവൾ തോറ്റു ചിരിച്ചു.

കഫേയിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഗോപാലൻ ചേട്ടൻ ഗേറ്റിനടുത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അർജുന്റെ മുഖം കണ്ടതും അയാൾ ചൂൽ താഴെ ഇട്ടു.

"എടാ... നീ..."

"ചേട്ടാ," അർജുൻ ഒരു വലിയ ശ്വാസം വിട്ടു. "ഞാൻ അച്ഛനാകാൻ പോകുന്നു."

ഗോപാലൻ ചേട്ടൻ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലനായി. പിന്നെ ഒരു വലിയ കരച്ചിലും ചിരിയും പൊട്ടി. അയാൾ അർജുനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉയർത്തി. "എടീ ശാന്തേ! ശാന്തേ! ഓടി വാടീ! ഇവർക്ക് ഒരു കുഞ്ഞ് വരുന്നു! മീരക്കുട്ടിക്ക് ഒരു കുഞ്ഞ്!"

ശാന്ത അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഓടി വന്ന്, കയ്യിലെ ചട്ടുകം പോലും താഴെ വെയ്ക്കാതെ മീരയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. "അയ്യോ എന്റെ മോളേ! ഇനി നീ ഒന്നും എടുക്കണ്ട, ഒന്നും ചെയ്യണ്ട! ഞാൻ നിനക്ക് പാല് കാച്ചി തരാം! ഞാൻ ലേഹ്യം ഉണ്ടാക്കാം!"

"ചേച്ചീ, ഞാൻ ആരോഗ്യത്തോടെ ഉണ്ട്!"

"അതൊന്നും പറയണ്ട. ഞാൻ രണ്ട് പ്രസവിച്ചവളാ. എനിക്ക് അറിയാം."

ഉച്ചയാകുമ്പോഴേക്കും വാർത്ത കഫേയിലെ എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ കവിത വായിച്ച ഇരുപത് വയസ്സുകാരി ഒരു ചെറിയ കവിത എഴുതി മീരയ്ക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. കോളേജ് കുട്ടികൾ ഒരു കേക്ക് വാങ്ങി, അതിൽ നീല ഐസിംഗിൽ ഒരു ചെറിയ നീലക്കുറിഞ്ഞി വരച്ചിരുന്നു. തേയിലത്തോട്ടത്തിലെ പണിക്കാരികൾ പാട്ട് പാടി, മീരയുടെ തലയിൽ കൈ വെച്ച് അനുഗ്രഹിച്ചു.

രാത്രി ആയപ്പോൾ മീര ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ കിടക്കയിൽ വീണു. "ഇന്ന് ഇത്രയും ആളുകളുടെ ലാളന കിട്ടിയിട്ട് ഞാൻ തളർന്നുപോയി."

"നിന്നെ എല്ലാവരും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു," അർജുൻ അവളുടെ കാലിൽ ഒരു തലോടൽ തുടങ്ങി.