Chapter Title : മഴയോർമ്മ Part 5 [കുന്നിൻ മുകളിലെ രഹസ്യം]

"ഇത് ഒരു പ്രത്യേക കാരണം കൊണ്ടല്ല, നീ ഇങ്ങനെയായതുകൊണ്ട്."

"ഇതൊക്കെ വളരെ മധുരമാ. പക്ഷേ ഇനി ഒരു കാര്യം." അവൾ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. "ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു, ഇപ്പോൾ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലെന്ന്. എല്ലാം സാധാരണ പോലെ ചെയ്യാമെന്ന്."

"എല്ലാം?"

"എല്ലാം." അവൾ ഒരു പുരികം പൊക്കി. "ഡോക്ടർ ചിരിച്ചാ പറഞ്ഞത്."

അവൻ ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി. പിന്നെ ചിരിച്ചു, ഒരു വലിയ, നാണമുള്ള ചിരി. "എനിക്ക് പേടിയാ."

"അർജുൻ ശ്രീധരൻ പേടിക്കുന്നോ? എന്നെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ ഇത്ര ധൈര്യം കാണിച്ചവൻ?"

"ഇപ്പോൾ നീ ഒരു ലോകം മുഴുവൻ ചുമക്കുന്നു. ഞാൻ ഒരു വികൃതി കാണിച്ചാൽ..."

"നീ വികൃതി കാണിക്കില്ല. നീ പതുക്കെ ആയിരിക്കും." മീര അവന്റെ കൈ എടുത്ത് തന്റെ കവിളിൽ ചേർത്തു. "നീ എന്നും എന്നോട് ആദ്യമായി തൊടുന്നത് പോലെയാ തൊടുന്നത്. ഇത്തിരി പേടിയോടെ, ഒരുപാട് സ്നേഹത്തോടെ. അതുകൊണ്ടാ എനിക്ക് നിന്നെ ഇത്ര ഇഷ്ടം."

അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചാഞ്ഞു. ഇത്തവണ അവന്റെ ചുംബനം പതുക്കെയായിരുന്നു, ഒരു പൂവിനെ തൊടുന്നത് പോലെ. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ, കവിളിൽ, കഴുത്തിൽ. അവൾ കണ്ണടച്ച് ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു. അവന്റെ കൈ അവളുടെ വയറിൽ ഒരു നിമിഷം നിന്നു, ആദരവോടെ, പിന്നെ പതുക്കെ അവളുടെ അരയിലേക്ക്.

"നിനക്ക് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ?" അവൾ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.

"ഉണ്ട്."

"എന്ത്?"

"നിന്നെ ഞാൻ ഇന്ന് എത്ര ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന്. ഇന്നലത്തേക്കാൾ ഒരു ലോകം കൂടുതൽ."

മുറിയിലെ വിളക്ക് അണഞ്ഞു. ജനലിന് പുറത്ത് മഴ ഒരു മൃദുല സംഗീതം പോലെ.