Chapter Title : മഴയോർമ്മ 6 [OLIVER DUST] [നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂത്ത കാലം]
# മഴയോർമ്മ: ഭാഗം 6
**നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂത്ത കാലം**
പ്രകാശനത്തിന്റെ ദിവസം രാവിലെ മീര ഉണർന്നത് ഒരു നിലവിളിയോടെയാണ്.
"അർജുൻ! എന്റെ സാരി!"
കൊച്ചിയിലെ ഹോട്ടൽമുറിയുടെ വലിയ വെളുത്ത കിടക്കയിൽ കിടന്ന് അർജുൻ ഒരു കണ്ണ് തുറന്നു. "എന്താ... എന്ത് പറ്റി... തീ പിടിച്ചോ?"
"സാരി! ഇളം നീല കസവ്! ഞാൻ അത് ഇന്നലെ ഇസ്തിരിയിടാൻ കൊടുത്തതാ. അത് ഇതുവരെ വന്നില്ല!"
"അത് ഇവിടെ ഉണ്ടല്ലോ." അവൻ കട്ടിലിന്റെ അറ്റത്തേക്ക് കൈ നീട്ടി, ഭംഗിയായി മടക്കിവെച്ച ഒരു സാരി എടുത്തു. "ഞാൻ നിന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് എടുത്ത് ഇന്നലെ രാത്രി തന്നെ ഇസ്തിരിയിടാൻ കൊടുത്തു. പുലർച്ചെ വന്നു."
മീര ഒരു നിമിഷം അവനെ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി പടർന്നു. അവൾ കിടക്കയിലേക്ക് ചാടി, അവന്റെ മേൽ കയറി ഇരുന്ന് അവന്റെ കവിളിൽ പതിനഞ്ച് ഉമ്മ കൊടുത്തു.
"നീ എന്റെ ദൈവമാ! നീ എന്റെ മാലാഖയാ!"
"ഇത്രയും ഉമ്മയാണെങ്കിൽ ഞാൻ ദിവസവും സാരി ഇസ്തിരിയിടും."
"അതൊരു ഒഴികഴിവാ." അവൾ ചിരിച്ച് ചുണ്ട് കടിച്ചു. അവളുടെ മുടി അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് വീണു. അവൾ ഇപ്പോഴും ഇന്നലത്തെ രാത്രിയുടെ ക്ഷീണത്തിൽ, ഒരു നേർത്ത ചൂടിൽ, കവിളിൽ ഒരു ചുവപ്പിൽ. അവന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ അവളുടെ അരയിൽ ചുറ്റി.
"സമയം എത്രയായി?"
"ആറര."
"പ്രകാശനം പതിനൊന്നിനാ."
"അപ്പോൾ നമുക്ക് നാലര മണിക്കൂർ ഉണ്ട്."
"നാലര മണിക്കൂർ?" അവളുടെ പുരികം ഉയർന്നു. "ഒരുങ്ങാൻ രണ്ട് മണിക്കൂർ, യാത്രയ്ക്ക് ഒരു മണിക്കൂർ..."
"അപ്പോൾ ഒന്നര മണിക്കൂർ ബാക്കി." അവൻ അവളെ
💬 Comments
View all comments