0%

Chapter Title : മഴയോർമ്മ 6 [OLIVER DUST] [നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂത്ത കാലം]

Author : OLIVER DUST Read All Parts 14.1K

മാറി. അവൻ പുതപ്പ് വലിച്ച് അവരെ ഇരുവരെയും പൊതിഞ്ഞു. പൂക്കൾ അവർക്ക് ചുറ്റും, നിലാവ് അവർക്ക് മുകളിൽ, ലോകം ആ ഒരു കുന്നിൽ ചുരുങ്ങി. അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിലൂടെ പതുക്കെ ഇറങ്ങി, ഓരോ ചുംബനത്തിലും ഒരു പുതിയ വാക്ക്, ഒരു പുതിയ പ്രതിജ്ഞ. അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ പുറത്ത് മുറുകി, അവൾ അവന്റെ പേര് ഒരു പ്രാർത്ഥന പോലെ ഉരുവിട്ടു. കാറ്റ് പൂക്കളെ ഇളക്കി, നീല തിരമാലകൾ കുന്നിൻ ചെരിവുകളിലൂടെ ഒഴുകി. ആ പാറയിൽ രണ്ട് ശരീരങ്ങളും ഒരു ചെറിയ ജീവനും ഒരു താളത്തിൽ ശ്വസിച്ചു. ഒടുവിൽ ഒരു നീണ്ട, മധുരമുള്ള നിശ്ശബ്ദത, നക്ഷത്രങ്ങൾ മാത്രം കേൾക്കുന്ന ഒരു ചെറിയ ചിരിയോടെ അവസാനിച്ചു.

പുലർച്ചെ സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ അവർ ഇപ്പോഴും ആ കമ്പിളിയിൽ ഒരുമിച്ച് ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. ആദ്യ വെളിച്ചം നീലപ്പൂക്കളുടെ മേൽ പതിഞ്ഞപ്പോൾ കുന്നുകൾ മുഴുവൻ ഒരു നീല തീ പോലെ ജ്വലിച്ചു. മീര കണ്ണ് തുറന്നു, ആ കാഴ്ച കണ്ട് ശ്വാസം പിടിച്ചു.

"അർജുൻ... എണീക്ക്. ഇത് നോക്ക്."

അവൻ ഉറക്കച്ചടവോടെ കണ്ണ് തുറന്നു. ആകാശം, കുന്ന്, പൂക്കൾ, സ്വർണ്ണ വെളിച്ചം. അവൻ ഒരു നിമിഷം നോക്കി, പിന്നെ അവളെ നോക്കി.

"ആദ്യ ദിവസം ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയുണ്ടോ?" അവൻ ചോദിച്ചു. "'നീ നോക്കുന്നത് മലയാണ്. പക്ഷേ ഞാൻ നോക്കുന്നത് മറ്റൊന്നാ.'"

"ഓർമ്മയുണ്ട്."

"ഇന്ന് ഞാൻ രണ്ടും നോക്കുന്നു." അവൻ ചിരിച്ചു. "മലയും നിന്നെയും. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി, ഇത് രണ്ടും ഒന്നാ."

അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ച് ചിരിച്ചു. "ഇപ്പോഴും കവിത

💬 Comments

View all comments