Chapter Title : മഴയോർമ്മ 6 [OLIVER DUST] [നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂത്ത കാലം]
വിൽക്കാൻ."
ഹാളിൽ ഒരു പ്രതീക്ഷയുടെ ശബ്ദം.
"ഞാൻ അവനെ പുസ്തകം കൊണ്ട് അടിക്കാൻ നിന്നു." ഹാൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. മീരയും ചിരിച്ചു. "ഇന്ന് ആ മകൻ ആദ്യ നിരയിൽ ഇരിക്കുന്നു. എന്റെ ഭർത്താവായി. എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛനായി." അവൾ വയറിൽ കൈ വെച്ചു. "അദ്ദേഹം ഈ പുസ്തകം ഇറങ്ങുന്നത് കാണാൻ ഇവിടെ ഇല്ല. പക്ഷേ അദ്ദേഹം ഈ പുസ്തകത്തിൽ ഒരു വരി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അത് ഞാൻ ഇവിടെ വായിക്കാം."
അവൾ പുസ്തകത്തിന്റെ ആദ്യ പേജ് തുറന്നു.
*"ഈ പുസ്തകം എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വായനക്കാരിക്ക്, അവൾ ഇപ്പോൾ എന്റെ മകന്റെ ഭാര്യ."*
ഹാളിൽ കരഘോഷം പൊട്ടി. ആദ്യ നിരയിൽ ഇരുന്ന ഒരു വൃദ്ധ കണ്ണ് തുടച്ചു. പിന്നിൽ ഒരു കോളേജ് പെൺകുട്ടി ഫോൺ ഉയർത്തി റെക്കോർഡ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
"ഒരു കാര്യം കൂടി," മീര കരഘോഷം ശമിക്കുന്നത് വരെ കാത്തിരുന്ന് പറഞ്ഞു. "ഞാൻ ഇതുവരെ ഒരു കാര്യം പഠിച്ചത് ഇതാണ്. ചിലപ്പോൾ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനങ്ങൾ ഒരു മഴയുള്ള രാത്രി നമ്മുടെ വാതിൽക്കൽ വന്ന് നിൽക്കും. നമ്മൾ പേടിച്ച് അടിക്കാൻ നിൽക്കും. പക്ഷേ വാതിൽ തുറക്കാൻ ധൈര്യം കാണിച്ചാൽ..." അവൾ ആദ്യ നിരയിലേക്ക് നോക്കി. "...വീട് മുഴുവൻ വെളിച്ചം നിറയും."
അർജുൻ എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് കൈ അടിച്ചു, ആദ്യ ആൾ. പിന്നെ ഹാൾ മുഴുവൻ എഴുന്നേറ്റു. മീര കണ്ണ് തുടച്ച് ചിരിച്ചു. ഒരു നിമിഷം അവൾ കൈ ചുണ്ടിൽ വെച്ച് അവന് ഒരു ഫ്ലയിംഗ് കിസ് അയച്ചു.
ഹാൾ ഒരു ചിരിയോടെ ആർപ്പ് വിളിച്ചു. അർജുൻ ഒരു കൈ
💬 Comments
View all comments