Chapter Title : മഴയോർമ്മ 6 [OLIVER DUST] [നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂത്ത കാലം]
നോക്കി. കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. "ഇത് ഇടാൻ സഹായിക്ക്."
അവൻ അവളുടെ പിന്നിൽ ചെന്ന് ചങ്ങല കഴുത്തിൽ ഇട്ടു. അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ പിന്നിൽ ഒരു നിമിഷം നിന്നു, പിന്നെ ഒരു ചുംബനം അവിടെ പതിഞ്ഞു. അവൾ കണ്ണടച്ചു.
"ഇത് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല ദിവസമാ," അവൾ പറഞ്ഞു.
"ഇനിയും വരും. ഇതിനേക്കാൾ നല്ല ദിവസങ്ങൾ."
"ഉറപ്പാണോ?"
"ഉറപ്പ്." അവൻ അവളെ തന്റെ നേരെ തിരിച്ചു. അവളുടെ മുഖം രണ്ട് കയ്യിലും എടുത്തു. "ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്. ഇന്ന് നീ വേദിയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഓർത്തത്, നിന്നെ ഞാൻ ആദ്യമായി കണ്ട ദിവസമാ. കയ്യിൽ ഒരു പുസ്തകം, കണ്ണിൽ പേടിയും ധൈര്യവും. അന്ന് ഞാൻ ഒരു കാര്യം ഉള്ളിൽ പറഞ്ഞു. ഈ പെണ്ണ് എന്റെ ജീവിതം മാറ്റും."
"അന്ന് തന്നെ?"
"അന്ന് തന്നെ. നീ കപ്പ് തന്നപ്പോൾ വിരലുകൾ തൊട്ടില്ലേ? ആ ഒരു നിമിഷം."
"ഞാൻ ഓർക്കുന്നു," അവൾ പറഞ്ഞു, ശബ്ദം താഴ്ത്തി. "അന്ന് എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ഇടിമിന്നൽ പോലെ എന്തോ പൊട്ടി."
"ഇപ്പോൾ ആ ഇടിമിന്നൽ?"
"ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്." അവൾ അവന്റെ കൈ എടുത്ത് തന്റെ നെഞ്ചിൽ വെച്ചു. "ഓരോ തവണ നീ എന്നെ തൊടുമ്പോഴും."
"അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇന്ന് രാത്രി നമുക്ക് ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് ഉണ്ടാക്കാം."
"ഒരു മധുരമുള്ള കൊടുങ്കാറ്റ്." അവൾ ചിരിച്ചു, അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളർ പിടിച്ച് താഴേക്ക് വലിച്ചു. "ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഒരു എഴുത്തുകാരിയാ. ഞാൻ നിനക്ക് ഇന്ന് ഒരു കഥ വായിച്ച് കേൾപ്പിക്കാം."
"എന്ത് കഥ?"
💬 Comments
View all comments