Chapter Title : മഴയോർമ്മ 6 [OLIVER DUST] [നീലക്കുറിഞ്ഞി പൂത്ത കാലം]
"ഒരു മെലിഞ്ഞ ദുബായ്ക്കാരന്റെ കഥ. ഒരു രാത്രി ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ വാതിൽക്കൽ വന്ന് നിന്ന് തന്റെ ഹൃദയം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ കഥ." അവൾ അവന്റെ ചെവിയിൽ കടിച്ചു. "ഞാൻ അതിലെ ചൂടുള്ള ഭാഗങ്ങൾ മാത്രം വായിക്കാം."
"ചൂടുള്ള ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടോ?"
"ഒരുപാട്. ഓരോ അധ്യായത്തിലും."
അവൻ അവളെ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. ആ രാത്രി കൊച്ചിയുടെ ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങൾ മറഞ്ഞു, മേഘങ്ങൾ കൂട്ടം കൂടി, ഒരു ചെറിയ മഴ പെയ്തു തുടങ്ങി. ഹോട്ടൽമുറിയുടെ ജനലിൽ ചാറ്റൽമഴ തട്ടി. അകത്ത് വിളക്ക് മങ്ങി. അവരുടെ ചുംബനം ദീർഘവും ആഴമുള്ളതുമായി. അവളുടെ സാരി ഒരു നീല തിരമാല പോലെ കിടക്കയിൽ വീണു, അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ നട്ടെല്ലിൽ ഒരു രാഗം തേടി. അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് ഓരോ ഹൃദയമിടിപ്പും എണ്ണി, പിന്നെ എണ്ണൽ മറന്നു. അവരുടെ ശ്വാസങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ചേർന്നു, ഒരു മഴക്കാലത്തിന്റെ താളത്തിൽ. ചൂടും തണുപ്പും, ചിരിയും മന്ത്രണവും, ആർത്തിയും ആരാധനയും ഒരുപോലെ ഒഴുകിയ ആ രാത്രി ആ ഹോട്ടൽമുറിയുടെ ചുമരുകൾക്ക് പോലും ഒരു ഗാനമായി മാറി. ജനൽ വിരി ഒരു നിമിഷം കാറ്റിൽ ഇളകി, പിന്നെ ശാന്തമായി അടഞ്ഞു.
❖
മൂന്നാറിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ കുന്നുകൾ ഒരു പുതിയ നിറത്തിൽ ആയിരുന്നു.
അർജുൻ കാർ നിർത്തി. മീര ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി, വായ പൊത്തി. ദൂരെ കുന്നിൻ ചെരിവുകൾ മുഴുവൻ ഇളം നീലയും ഇളം വയലറ്റും നിറത്തിൽ. ആയിരക്കണക്കിന്, ലക്ഷക്കണക്കിന് ചെറിയ പൂക്കൾ. കുന്നുകൾ ഒരു നീല കടൽ പോലെ ഇളകി.
"അർജുൻ..."
"നീലക്കുറിഞ്ഞി," അവൻ ശ്വാസം പിടിച്ച് പറഞ്ഞു.
💬 Comments
View all comments