മേഥ ~ മിഥുൻ ~ മേദിനി [? ? ? & ?????]

“അതെന്റെ കാമുകനാണ്…!!!!!!” ഉള്ളു പിടയുന്ന വേദനയിലും ഞാനതു പറഞ്ഞു. എന്റെ അഭിമാനമല്ല. അവന്റെ ജീവനാണ് എനിക്കിപ്പോ വലത് …..പക്ഷെ കണ്ണിൽ നിന്നും തത്ഫലമായി കണ്ണീരു ഒഴുകി കവിളിലേക്കിറങ്ങി... എല്ലാരും ഒരു പോലെ ഞെട്ടി! “മേഥയ്ക്ക് കാമുകനോ..” എല്ലാരും വിട്ടു മറാത്ത അമ്പരപ്പോടെ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നോക്കി. ഒടുക്കം അവരെല്ലാം ഒരു പോലെ ചിരിച്ചു. എനിക്കാദ്യമൊന്നും മനസിലായില്ല. “എന്താ അവന്റെ പേര്….” അച്ഛൻ എന്റെ അടുത്ത് വന്നു എന്നെ നെഞ്ചിൽ ചേർത്തെന്റെ കണ്ണ് തുടച്ചു ചോദിച്ചു. “മിഥു..മിഥുൻ!!” “മിഥു.. ഇങ്ങു വാ മോനെ….” അവൻ ശെരിക്കും പേടിച്ചാണ് ഫ്രഡ്ജിന്റെ പിറകില്നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നത്. പേടിക്കാതെ പിന്നെയവൻ!!!!!! ഉലക്കയും വടിയും കയ്യിൽ പിടിച്ചു കള്ളൻ എന്നും പറഞ്ഞു തല്ലി പതം വരുത്തുമോ എന്നു പേടിച്ചു നില്കുമ്പോ ഒപ്പം വല്യ വീട്ടിലെ കുട്ടിയെ പ്രേമിച്ചതിനു അവർക്കടിക്കാനൊരു കാരണവും കിട്ടിയപ്പോ കൊല്ലാനാണോ വളർത്താനാണോ എന്നറിയാത്ത അവന്റെ മുഖം!!! ആ നിമിഷം അവനെ ഓടിച്ചെന്നു കെട്ടിപിടിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു ഞാൻ തത്കാലം മവന്റെ കൈകോർത്തുകൊണ്ട് അവനൊരല്പം ധൈര്യമേകി. എല്ലാരും കൂടെ ആ രാത്രി സോഫയിൽ ഇരുന്നു. ഞാനും മിഥുനും കൈകോർത്തുകൊണ്ട് ചുവരിൽ ചാരിയും. ശശാങ്കനും സതീശനും അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. ഗോപാലേട്ടൻ മാത്രം പോയില്ല. “മോന്റെ വീടെവിടെയാ..” “ഇവിടെ അടുത്താണ്..” “പഠിക്കുകയാണോ..?!” “പഠിക്കുന്നുണ്ട് ജോലിക്കും പോകുന്നുണ്ട്..” “എന്ത് ജോലി..” “ടാക്സി ഓടിക്കും. എയര്പോര്ട്ടിലേക്ക്..” “വീട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട്..?!” “അമ്മ മാത്രം..” ഗോപാലേട്ടനും മിഥുനും കൂടെ ചെറിയ രീതിയിൽ പരിചയപെട്ടു. അച്ഛനും അമ്മയും എന്നെ തന്നെ നോക്കുമ്പോ. ചിരിക്കണോ കരയണോ എന്നറിയാതെ ഞാനവന്റെ കൈകോർത്തു നിന്നു. രണ്ടാളുടയും കൈകൾ പേടികൊണ്ട് വിറക്കുണ്ടായിരുന്നു.