മിന്നുമോളുടെ അമ്മ ആശ 1 [പേടിത്തൊണ്ടൻ]

പാലിച്ച് നിന്നു.നന്ദു തലകുലുക്കി.“അതെ... ഞാൻ നന്ദു.തൽകാലത്തേക്ക് ലൈബ്രറി നോക്കാൻ എന്നെയാണ് ഏല്പിച്ചത് ”

അവൻ അകത്തേക്ക് ഒരു ചുവട് വെച്ചു.ആശ പതിയെ പിന്നോട്ട് നീങ്ങി,അലമാരയോട് ചേർന്ന് നിന്നു.പരിജയമില്ലാത്തതുകൊണ്ടാകാം. ഷാൾ ഉണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ നെഞ്ച് ചെറുതായി ഉയർന്നു താഴുന്നത് നന്ദുവിന് കാണാമായിരുന്നു.നല്ല വലിയ മാറിടമാണ്. പക്ഷെ മാറിലേക്ക് നോക്കാൻ അവന് കഴിയില്ല.ഷാൾ കൊണ്ട് മൊത്തം മൂടിയിരുന്നു. ചുരിദാറിന്റെ മുകൾ ഭാഗം അല്പം ഇറുകിയിരുന്നു.നല്ല പൊടിപിടിച്ചു കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട് ആശ ഒറ്റ തുമ്മൽ തുമ്മി.മൂക്ക് ചുവന്നിരിക്കുന്നു.കുലുക്കത്തിൽ മുലകളുടെ വലിപ്പവും ആകൃതിയും ഏകദേശം വെക്തമായി.സാധാരണ മുലകൾക്ക് ഇല്ലാത്ത ഒരു പ്രത്യേക തുളുമ്പൽ.നന്ദു ചിന്തിച്ചു.

“വല്ലാത്ത പോടീ.ഞാൻ ആശ.ജോസഫ് മാഷ് പറഞ്ഞു ഇവിടെ പുസ്തകങ്ങൾ ലിസ്റ്റ്ചെയ്യാൻ ആളെ വേണമെന്ന്..”അവൾ ചിരിച്ചു,. “ ആൾ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇത്ര ചെറുപ്പം ആണെന്ന് കരുതിയില്ല.പടുത്തം കഴിഞ്ഞതാണോ.നിനക്ക് 17 വയസ്സ് കാണും അല്ലേ? ഇത്ര ചെറുപ്പത്തിൽ ലൈബ്രറി നോക്കുന്നോ?”

നന്ദു ചിരിച്ചു.“അതെ(കള്ളം പറഞ്ഞു.) അല്ല..മാഷ് പറഞ്ഞു മനോജ് എന്നൊരാൾ വരുമെന്ന്.മനോജിന്റെ സിസ്റ്റർ ആണോ”

ആശയുടെ മുഖത്തു വന്ന നാണം ഒരു നിമിഷം മാറി.“മനോജ് എന്റെ ഇച്ചായനാണ്. അങ്ങേർക്ക് ഇപ്പോൾ മറ്റു കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്.അതുകൊണ്ട് ഞാൻ തന്നെ നോക്കാം എന്ന് കരുതി.ജോസഫ് മാഷും ഞാനും അയൽക്കാരാണ്.”

അവൾ പുസ്തകം അലമാരയിലേക്ക് തിരികെ വെക്കുകയും,നന്ദുവിന്റെ നോട്ടം തെന്നി മാറിലേക്ക് വീണപ്പോൾ ഷാൾ ചെറുതായി ശരിയാക്കുകയും ചെയ്തു.നന്ദുവിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ കൈവിരലുകളിലും, കഴുത്തിലെ മൃദുവായ ചലനത്തിലും തങ്ങിനിന്നു.നേരിട്ട് കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയാണ്.

“ഞാൻ ഇന്ന് മുതൽ ഇവിടെ ഉണ്ടാകും.നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് തുടങ്ങാം.പുതിയ ആളാണല്ലോ... ഒറ്റയ്ക്ക് ബോറടിക്കും.ഇവിടെ ഇരുന്നാൽ പേടിയും തോന്നും”

നന്ദു ചിരിച്ചു.“ശരി.(ചേച്ചിയെന്നു മാത്രം വിളിച്ചാൽ ഒരു അടുപ്പമാകില്ല)ആശ ചേച്ചി.എനിക്കൊന്നും അറിയില്ല ഒന്നും.ചേച്ചി പറയുന്നപോലെ ചെയ്യാം.”ആശ കൈയിലായ പോടി എവിടെ തുടക്കണമെന്നറിയാതെ പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ ചേച്ചിയെ ഇവിടെ മുൻപ് കണ്ടിട്ടില്ല.."

"ഞാൻ പുതിയ ലൈബ്രറിയിൽ ആയിരുന്നു.കുട്ടിയായി പിന്നെ ഒരു 5 വർഷത്തേക്ക് റസ്റ്റ്‌ ആയിരുന്നു.എന്നാലും ഇവിടെ ഇങ്ങനോരു ലൈബ്രറി ഉള്ള കാര്യം എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു.പുതിയ പുസ്തകങ്ങൾ ഒക്കെ.."

"അത് പുതിയ ലൈബ്രറിയിലേക്ക് പോകും.ഈ കെട്ടിടം പഴയതായില്ലെ.."

"നീ എന്നും എവിടെ വരാറുണ്ടോ.."ആശ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.എങ്കിലും ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ ആ പുസ്തകക്കെട്ടുകൾക്കിടയിലേക്ക് നീങ്ങിനിന്നു.

“ഞാൻ എന്നും ഇവിടെത്തന്നെ കാണും ചേച്ചി...വിട്ടിൽ ഒറ്റപെടലാണ്”

നന്ദു പതിയെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിനിന്നു,ശബ്ദം അല്പം താഴ്ത്തി.“പക്ഷേ ഇതുവരെ ഈ ലൈബ്രറിയിൽ ഇരിക്കാൻ വലിയ രസമൊന്നും തോന്നിയിരുന്നില്ല.ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നുണ്ട്...ഇനി എന്തായാലും ഒരു ഒട്ടും മുടങ്ങില്ല.”നന്ദുവിന്റെ ആ കള്ളച്ചിരിയും നോട്ടവും ആശ ശ്രദ്ധിക്കാതിരുന്നില്ല.ആശ പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കിവെക്കുന്നതിനിടയിൽ ഒന്നു തിരിഞ്ഞുനോക്കി.കണ്ണുകളിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു.“അതെന്താടാ പെട്ടെന്ന് അങ്ങനെ ഒരു മാറ്റം?ജോസഫ് മാഷ് പറഞ്ഞത് നീ വലിയ മടിയനാണെന്നാണല്ലോ.”

അതൊരു നമ്പരാണെന്ന് നന്ദുവിന് മനസ്സിലായി.

“അത് മാഷിന് എന്നെപ്പറ്റി ഒന്നും അറിയാത്തതുകൊണ്ടാ,”