Chapter Title : മിടിപ്പ് [ Achillies ] [ M.D.V & Meera ]

ചായ ഒന്ന് മുത്തി.

"സാരൂല്ലാ…
…...കോളേജിൽ പോയിട്ട് എങ്ങനെ ഉണ്ട്…..
നിനക്കിഷ്ട്ടായോ…,"

കനി അവനെ തന്നെ. നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"ഉം…"

അവൻ മൂളി.

"മോനു….
നീ പഴേതൊന്നും ആലോചിക്കണ്ടാട്ടോ...അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലെ…"

"ഇല്ലേച്ചി...അതൊന്നും ഇപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഇല്ല…"

അവന്റെ തല കുനിയുന്നത് കണ്ട അവൾ അവന്റെ താടി ഉയർത്തി മുഖം നേരെ വച്ചു.

"എന്താടാ...നിനക്ക് എന്നോടൊന്നും ഒളിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന കാര്യം മറന്നോയോ…????
പ്ലസ് റ്റു പോലെയൊന്നും ആവില്ല കോളജ്,....
നിനക്ക് നല്ല കൂട്ടുകാരെയൊക്ക കിട്ടും…
ആരും നിന്റെ മേലെ കേറാൻ വരില്ല…"

"ഉം….
ന്നാലും എല്ലാര്ക്കും എന്നെ എന്താ ഇത്ര വെറുപ്പെന്നു എനിക്ക് അറീല ചേച്ചി….
ഒന്നിനും പോവണ്ടാന്നു വെച്ചാലും വെറുതെ മാറി നിന്നാലും ആർക്കും എന്നെ ഇഷ്ടോല്ലാ…
അല്ലേൽ എന്നെ കളിയാക്കുന്നതും പോരാഞ്ഞു അവരന്നന്നെ അത്രേം വേദനിപ്പിച്ചതെന്തിനാ...ഞാൻ എന്ത് തെറ്റു ചെയ്തിട്ടാ…"

അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങിയത് കണ്ട കനി ചായ മാറ്റിവെച്ചു അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, ഒഴുകാൻ ഒരുങ്ങിയ കണ്ണീരവൾ തുടച്ചു.

"ആർക്കും നിന്നെ ഇഷ്ടല്ല എന്നു പറഞ്ഞാലെങ്ങനാ അപ്പോൾ എന്നേം അച്ഛനേം അമ്മേമൊക്കെ നീ കൂട്ടണില്ലേ….
നീ ഒത്തിരി സ്പെഷ്യൽ ആണ്...സ്പെഷ്യൽ ആയവരെ പെട്ടെന്ന് ഉൾകൊള്ളാൻ എല്ലാർക്കും പെട്ടെന്ന് പറ്റില്ല…
പ്ലസ് റ്റുവിൽ നടന്നതൊന്നും ഇനി ഉണ്ടാവില്ല…."

അവന്റെ ചിന്തകൾ ഓർമയിലെക്കെന്നപോലെ ചായുന്നത് കണ്ണിൽ കണ്ട അവൾ അവന്റെ കവിളിൽ തട്ടി.

"നീ ഇനി ഒന്നും കൂടുതൽ ആലോചിക്കണ്ട…
ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല…
ഇപ്പോൾ വലിയ കുട്ടിയാ വല്യ കുട്ട്യോള് കരയാൻ പാടില്ല…"

അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുംബനം പടർത്തി അവൾ അവനെ വിട്ടു നടന്നു.

"കാർത്തീ...ചായ കുടിച്ചിട്ട് താഴേക്ക് വായോ…"

കനിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട അവൻ തലയാട്ടി ചിരിച്ചു.
*******************************

"നീ മാത്രേ ഉള്ളോ...കനിയെന്തേ…"

താഴെക്കെത്തിയ കാർത്തിക്കിനോട് സെറ്റിയിൽ ഇരുന്ന രേവതി ചോദിച്ചു.

"ചേച്ചി മുറിയിലുണ്ടാവും അമ്മാ…"

"ഉം…
അവളൂടെ വന്നിട്ടു ഒരു കാര്യം പറയാനാ…"

"എന്ത് കാര്യാ അമ്മാ…"

"അവളൂടെ വരട്ടെടാ.."

കാർത്തിക്കിന്റെ കവിളിൽ തട്ടി രേവതി ചിരിച്ചു.

മുകളിൽ ഒച്ച കേട്ട് തിരിഞ്ഞ കാർത്തിക്ക് കനി ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടു,
നീല ചുരിദാർ ടോപ്പും