Chapter Title : മിഴി [രാമന്‍]

എടുക്കുന്നതിനു അനുസരിച്ചു അതിങ്ങനെ അനങ്ങുന്നു .നേരത്തെ ദേഷ്യത്തിന് പിടിച്ചു ഞെരിച്ചതല്ലേ ഞാൻ . നീല പാവാട മറച്ച തുടകളും കാലുകളും..ചെറിയമ്മ അല്ലെ! അമ്മയറിഞ്ഞാൽ!!! ഞാൻ ഒന്ന് തലകുലുക്കി...

മിന്നൽ വീണ്ടും വാതിലിലൂടെ കട്ടിലിലേക്ക്, ചെറിയമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ.. ചെറിയമ്മ ഞെരങ്ങി കട്ടിലിന്റെ നടുക്കിലേക്ക് ഇരുന്നു.. എന്റെ ഒരു കൈ അകലത്തിൽ.. ഇങ്ങനെയും പേടി ഉണ്ടോ.. ഞാൻ അമർത്തിയ ചിരി ചിരിച്ചു... അത് കണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു.. അടുത്ത് നിന്നും ചെറിയ പിറുപിറുപ്പ്.. ഞാൻ എന്താണെന്ന് കേട്ടില്ല..

തണുപ്പ് കൂടി.. ഞാൻ കൈകൾ പിണച്ചു..ഇപ്രാവശ്യം ചെറിയമ്മ കുറച്ചുകൂടെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.. മിന്നലിനു പിടിക്കാൻ കഴിയാത്ത പോലെ..ഇപ്പൊ ആ ഷോൽഡർ എന്റെ ഷോൾഡറിൽ തട്ടി നിന്നു.. ഈശ്വര അടുത്ത ഉഡായിപ്പും കൊണ്ട് വരുവാണോ.. പേടിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.. സാധനത്തിനെ.. കയ്യിൽ വല്ല കത്തിയും ഒളുപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ. നേരത്തെ ചെയ്തതിനുള്ള പ്രതികാരം.. എന്റെ കുട്ടനെ എങ്ങാനും മുറിച്ചാൽ..അയ്യോ? ഫഹദ് ഫാസിലിനെ ചെയ്തപോലെ?

ഞാൻ അവളുടെ ചുറ്റും ഒന്ന് നോക്കി കണ്ടില്ല കൈകൾ ആ മടിയിൽ ആണ്.ഇല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.

ആ ശ്വാസം എടുക്കുന്ന താളം എനിക്ക് കേൾക്കാം.. ഇരച്ചെത്തുന്ന തണുപ്പിൽ ഇത്തിരി ചൂട് ചെറിയമ്മയുടെ അടുത്ത് നിന്ന് വരുന്നുണ്ട്..എട്ടു പത്തു മുറികളുള്ള ഈ വലിയ വീട്ടിൽ കോരി ചൊരിയുന്ന മഴ പെയ്യുമ്പോൾ. ഒറ്റക്ക് മുകളിലെ ഒരു റൂമിൽ മൂടികെട്ടിയ ഇരുട്ടിൽ, ഇരച്ചെത്തുന്ന തണുപ്പിൽ.. ഒറ്റയ്ക്ക് ഒരാണും പെണ്ണും റൂമിലെ കട്ടിലിൽ അടുത്തിരുന്നു കൊണ്ട് മിണ്ടാതെ ആണെങ്കിലും പുറത്തെ മഴയെ ആസ്വദിക്കുന്നത്. എന്റെ ചിന്ത അങ്ങനെ ഒക്കെയാണ് പോയത്.ഞാനും ചെറിയമ്മയും ഒറ്റക്കല്ലേ?  എന്തോ ഒരു സുഖമുള്ള നിമിഷം,