Chapter Title : മിഴി 8 [രാമന്‍]

നല്ല വിടർന്ന ഉരുണ്ട ചന്തികൾ, നടുക്ക് ചുരിതാറിന്‍റെ തുണിയിത്തിരി വളഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടാൽ തന്നെ ആ ഷേപ്പ് മനസിലാവും.ചെറിയമ്മ താഴേക്കുള്ള ശ്രദ്ധയിലാണ്.എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു, അല്ലേൽ അവളോട് കാണിക്കാൻ തോന്നുന്ന ചെറിയ വെറുപ്പ് പോലെ..മുട്ടുകൊണ്ട് ഞാനൊന്ന് ആ ചന്തിയിലുന്തി. വീഴാനല്ല. എന്നേ തൊടല്ലേന്നുള്ള ഭാവത്തിൽ. അവൾ നിന്ന് നിൽപ്പിൽ ഒറ്റ തിരിയൽ. കണ്ണുരുട്ടി നോക്കി.ഇനി ഞാൻ വേറെ വല്ലതും കൊണ്ടാണുന്തിയതെന്ന് ഇവള് കരുതിയോ. ആവ്വോ?. ബാക്കിലേക്ക് കൈയ്യെത്തിച്ച് ചെറിയമ്മ ആ ചന്തിയുടെ മുകളിലുള്ള തുണി നേരയാക്കി..പിന്നേ മെല്ലെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. വീണ്ടും ഒരു നോട്ടം തലമെല്ലെ തിരിച്ചു ബാക്കിലേക്ക് നോക്കിയിട്ട്.

"നിന്‍റെ...."ശബ്‌ദമിത്തിരികൂടിപ്പോയി.ഞാൻതന്നെയിപ്പോ എല്ലാം കുളമാക്കുമല്ലോ.സ്വയം താഴ്ത്തി

" നിന്‍റെ കുണ്ടിയൊന്നും എനിക്ക് വേണ്ട.."

"വേണ്ടേൽ വേണ്ട! അവിടെ നിന്നോ.. ആരാ തരാമ്പോവുന്നത്.." ഓഹ് ഇതൊക്കെ കേൾക്കുമ്പോഴാണ്.

"അഭിയെവിടെ..." അപ്പോഴേക്ക് താഴെനിന്നുള്ള ചോദ്യം.ആരാ അത്‌ ചോദിച്ചത്? മനസ്സിലായില്ല..

"ചേച്ചീ അവനുനല്ല ക്ഷീണമുണ്ടെന്ന് റെസ്റ്റെടുക്ക...."അമ്മ രക്ഷപ്പെടുത്തി.അമ്മയെങ്കിലുമുണ്ടല്ലോ സഹായിക്കാൻ. ഇവളുടെ കാര്യമിപ്പോ കഷ്ടത്തിലാവും!! എല്ലാരും കൂടെ, അവളോടായിക്കോളും.

"അനുവോ..?." ആഹാ വരട്ടെ ,വരട്ടെ. അങ്ങനെ വരട്ടെ. ഉഷാന്‍റിയാണത് ചോദിച്ചത്.ഞാൻ ചെറിയമ്മ കേൾക്കാൻ വേണ്ടിത്തന്നെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.അവളൊന്നും മിണ്ടീല്ല. നാവിറങ്ങി പോയതാണോ? അതോ പേടിച്ചിട്ടോ?..

"അവൾ മുകളിലുണ്ട്, ഉറങ്ങാണ്.." അമ്മയുടെ മറുപടി വീണ്ടും. ഏഹ് തള്ള ഇവൾക്കും സപ്പോർട്ടോ. അച്ഛനൊന്നും മിണ്ടീല്ലല്ലോ?, ഞങ്ങളിപ്പോ മുന്നിലൂടെ പോയതല്ലേയുള്ളു.

"കുഴപ്പമൊന്നുല്ലെങ്കിൽ രണ്ടാളെയും വിളിച്ചൊന്നു സംസാരിക്കണം.. വിശ്വ നീട്ടിവെക്കണോ അത്‌.? " പണ്ടാരടങ്ങാൻ ചോദ്യങ്ങൾ വന്നു. ഈ സമയം ഞാനും,ചെറിയുമ്മയും, എന്താണതിനുത്തരം വരുന്നതെന്നറിയാൻ കാതോർത്തു നിന്നു. അവളുടെ കൈ എന്‍റെ കയ്യിൽ മെല്ലെ മുറുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു..

താഴെയൊക്കെ ഒരു