മിഴി 9 [രാമന്‍] [Climax]

ചാരിയവള്‍ പറഞ്ഞു. അത്ഭുതം!! അമ്മയെന്ന് വിളിക്കുന്നത് തീരെ കേൾക്കാത്തതാണ്. അമ്മക്ക് മനസ്സ് നിറഞ്ഞു കാണും. "അത് നീ പറയണോ എന്‍റമ്മ പണ്ടേ സുന്ദരിയാണ്..."ഞാൻ അവളുടെ വാക്കുകൾ തള്ളി. പിടിച്ചില്ല അവൾക്ക്. "ഹാ ഞാൻ പറയണം.. നീ ണ്ടാവുന്നതിനു മുന്നേ എന്‍റതാ ലക്ഷ്മി.എനിക്കറിയാട്ടോ.." കൊഞ്ഞനം കുത്തൽ. സഹിച്ചില്ല. "ഹോ...."ഞാനൊന്ന് ശ്വാസം വിട്ടു "ങാ...." അവൾ വീണ്ടും ആക്കി.. "അമ്മേ അനിയത്തിയോട്..." മര്യാദക്ക് നിക്കാൻ പറയായിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും അമ്മ കൈപ്പത്തി പൊക്കി നിർത്താൻ പറഞ്ഞു.ചൂണ്ടു വിരൽ വെച്ചു മിണ്ടരുത് ന്ന് കാട്ടിയപ്പോ ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി. അവൾ തിരിച്ചു ഗോഷ്ടി കാണിക്കുന്നു. പിന്നെ അമ്മ സമ്മതിച്ചില്ല. ഞങ്ങളെ കയ്യും പിടിച്ചു മുന്നിൽ നടന്നു.പണ്ട് ചെറുതായിരുന്നപ്പോ ഇങ്ങനെ അമ്മയുടെ കയ്യും പിടിച്ചു ഞങ്ങൾ പോയതൊക്കെ ഓർമ വന്നു. മധുരമുള്ള ഓർമ്മകൾ. ചൂട് കുറഞ്ഞു നേർത്ത വീശുന്ന കാറ്റും കൊണ്ട് വയൽ വരമ്പിൽ നടക്കുമ്പോ മുന്നിൽ ചെറിയമ്മയും നടുക്കമ്മയും ബാക്കിൽ ഞാനുമായി. ചെറിയമ്മ പൂമ്പറ്റയെപോലെ ആടി പാടി നടന്നു. അമ്മയുടെ തോളിൽ തൂങ്ങി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ പിറകെ ഞങ്ങള്‍ നടന്നു . ഇടയ്ക്കവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കും. ആദ്യം പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല. പിന്നെ ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ഒട്ടി നടക്കുന്നത് സഹിക്കാതെ അമ്മയെ മുന്നിലാക്കി നടുക്കലേക്കവൾ കേറി. ഇപ്പോ ഇത്തിരി കൂടെ നടത്തതിനാവേശം കൂടി.സാരിയിൽ മുറുകുന്ന അവളുടെയാ ചന്തികൾ ഒരു കാഴ്ച തന്നെയാണ്. അതിന്‍റെ ഷേപ്പിങ്ങനെ ശെരിക്ക് കാണാം! തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ കൂട്ടത്തിൽ ഞാനിങ്ങനെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നതൊക്കെയവൾ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ചുണ്ടിൽ ഒളിപ്പിച്ച ചിരിമാത്രം. കണ്ട നാട്ടുകാരോടെല്ലാം വർത്താനം പറയാൻ പോവുന്ന അമ്മയെ എങ്ങനെയോ പിടിച്ചു വലിച്ചു അമ്പലത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. കത്തിയെരിയുന്ന എണ്ണയുടെയും, ചന്ദനത്തിന്‍റെയും, ഉരുകുന്ന നെയ്യിന്‍റെയും മണമുള്ള കുളിരുന്ന അന്തരീക്ഷത്തിൽ അമ്മയുടെയും ചെറിയമ്മയുടെയും കൂടെ ഞാൻ നട ചുറ്റി.പ്രതിഷ്ടക്ക് മുന്നിൽ അവർ കൈ കൂപ്പി. ഞാൻ വെറുതെ കണ്ണടച്ചുനിന്നു. അവസരം കിട്ടിയാൽ ഈ താലി ഇവിടെ നിന്ന് തന്നെ ആ കഴുത്തിൽ ചാർത്തി കൊടുക്കാമായിരുന്നു. എന്നാ ആളുകളുണ്ട് അറിയുന്നവരാണ് അമ്മയും അച്ഛനെയും അറിയാത്തവരായി ഇവിടാരുമില്ല.നാട്ടുകാരെയും സമൂഹത്തെയും പേടിയുണ്ടായിട്ടല്ല. എന്നെ ബാധിക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ അത് എന്‍റെ വേണ്ടപ്പെട്ടവരെ ബാധിക്കും അവർക്ക് വിഷമായാലോ!! തിരിഞ്ഞു കളിച്ച എന്‍റെ തോളിൽ ഒരു കൈ വന്നു പതിഞ്ഞു. ഈശ്വരാ ഹരി!!. ആ സംഭവത്തിന്‌ ശേഷം ഹരിയെ ഒന്ന് വിളിച്ചു സമാധാനിപ്പിച്ചതാണ്. നേരിൽ കാണാന്നു പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞാനിതു വരെ മുന്നിൽ പോയീല്ല.ഞാനൊന്ന് നല്ലപോലെയിളിച്ചു. തൊഴുതു തീരാത്ത അമ്മയെയും ചെറിയമ്മയെയും ഒരു നോക്ക് നോക്കിയെന്നോട് പുറത്തേക്ക് വരാനവൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.പെട്ടെന്നവസ്ഥയായി. മെല്ലെ അവന്‍റെ പുറകെ ചെന്നു. ""എടാ.... മ് മ്മ് മ്മ്.... "  അമ്മേ!!! തെറി വിളിച്ചില്ല.ഭാഗ്യം ആലിന്‍റെ തറയിൽ ചേർത്ത് തോളിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കി അവൻ ദേഷ്യം കാട്ടി. "ദേ അഭി എന്‍റമ്മയുടെ മുന്നിലെങ്ങാനും നിന്നെ കിട്ടിയാ മോനേ നിന്‍റെ...നിന്‍റെ... ബാക്ക് ണ്ടാവില്ല." എന്‍റെ വീണു കിടക്കുന്ന കോലം കണ്ട്. അവന്‍റെ അമ്മ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആയിരുന്നുന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട് "അമ്മക്ക് സുഖായില്ലേ..???" "ആയി " അവൻ മുഖം വെട്ടിച്ചു.ഞാന്‍ മേലെ അവന്‍റെ കൈ