Chapter Title : മോനൊരു പെണ്ണ് [Sandhya]

കാണുമായിരിക്കുമെന്ന് അച്ഛൻ കരുതിക്കാണും.. എന്തായാലും അച്ഛൻ ഉണരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്..

വേഗം ഇതൊക്കെ ഒന്ന് മാറണം.. പക്ഷെ മുറിയിലേക്ക് കയറിയാൽ അച്ഛൻ അറിഞാലോ എന്ന പേടി എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു.. തൽക്കാലം മാറിയിട്ടിട്ട് അമ്മ വരുന്നതിന് മുന്നേ സാരിയും ബ്ലൗസുമൊക്കെ തിരികെ വെക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ചു.. ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വന്ന് ഡ്രസ്സ് മാറി ഒരു ഷോട്സും ബനിയനും ഇട്ടു..

സാരിയൊക്കെ കൂടി എടുത്ത് അലമാരയിൽ വെച്ച് അതിന് മുകളിലേക്ക് എന്റെ തുണികൾ വാരിയിട്ട് അതൊളിപ്പിച്ചു.. അത് അമ്മേടെ മുറിയിൽ കിടന്നടത്ത് കൊണ്ട് വെക്കാതെ ഒരു സമാധാനവുമില്ല.. ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അടുക്കളയിൽ ചെന്ന് വെളിച്ചെണ്ണ കൊണ്ട് കണ്ണെഴുതിയതൊക്കെ മായിച്ചു.. ഇനി അച്ഛൻ എഴുന്നേൽക്കുന്നത് വരെ ഒരു സമാധാനവുമില്ല..

ഞാനെന്റെ മുറിയിൽ വന്ന് സ്വസ്ഥതയില്ലാതെ കിടന്നു.. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുൻവാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.. സമയം നോക്കിയപ്പോൾ ആറ് മതിയായിരുന്നു.. ഞാൻ ജനലിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ അച്ഛൻ ഇറങ്ങി പോകുന്നതാണ് കണ്ടത്.. ഭാഗ്യം.. ഞാൻ വേഗം സാരിയൊക്കെയെടുത്ത് വേഗം അമ്മയുടെ മുറിയിൽ കൊണ്ട് നേരത്തെയിരുന്നപോലൊക്കെ വെച്ചു.. അത്രയും സമാധാനം കിട്ടി.. പക്ഷെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് മറ്റൊരു കാഴ്ച ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്.. മെയിൻ ഡോർ അച്ഛൻ ചാരിയിട്ടിട്ടേയുള്ളു...

ഞാൻ വീട്ടിലില്ലെന്ന് ചിന്തിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അച്ഛൻ ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്യില്ലായിരുന്നോ.. അതിനർത്ഥം ഞാൻ അകത്തുള്ള കാര്യം അച്ഛനറിയാം.. അച്ഛനെന്നെ പെൺവേഷത്തിൽ കിടന്നുറങ്ങുന്നത് കണ്ടിരുന്നു..

ഈശ്വരാ.. വീണ്ടും എന്റെ ചങ്കിടിപ്പ് കൂടി.. അച്ഛനിത് അമ്മയോട് പറയും.. അമ്മ അറിഞ്ഞാൽ തീർന്നു.. ഞാൻ മുടി വളർത്തുന്നതിനൊക്കെ എന്നെ അമ്മ ചീത്ത പറയുന്നുണ്ട്.. ഇത് കൂടി അറിഞ്ഞാൽ എല്ലാം തീരും.. അത് പാടില്ല... അച്ഛനെ എങ്ങനെയെങ്കിലും