Chapter Title : മൂടൽ മഞ്ഞ് 1 [ലസ്റ്റർ]

പോലെ.. ' അവസാന വാക്കുകള്‍ പറഞ്ഞതും അവള്‍ക്ക് കരച്ചില്‍ അടക്കാന്‍ കഴിയാതെ ഒന്ന് തേങ്ങി. കണ്ണില്‍ നിന്നും എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും നീരോഴുക്ക് തടയാന്‍ അവള്‍ക്ക് ആയില്ല. കുറ്റബോധം കൊണ്ട് മനസ്സ് തളര്‍ന്ന വാഹിദ് അവളെ ഒരു കുഞ്ഞിനെ എന്നപോലെ തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേര്‍ത്തു പിടിച്ചു നടന്നു.

ഏതാണ്ട് അരകിലോമീറ്റര്‍ ദൂരം ആ കരുത്തില്‍ തളര്‍ന്നു കിടക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്കൊരു കാര്യം ബോധ്യമായി. ആണില്ലാതെ, ആണിന്റെ കരുതലില്ലാതെ, അവന്റെ കരുത്തില്ലാതെ പൂര്‍ണ്ണതയെത്തിയ പെണ്ണില്ല. തനിക്ക് ഒട്ടും അടുപ്പമുണ്ടാക്കാന്‍ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത, തന്റെ ഡ്രൈവര്‍ മാത്രമായ, തന്റെ ശമ്പളം വാങ്ങിക്കൊണ്ട് തന്നെ അല്‍പ്പം പോലും ബഹുമാനിക്കാത്ത ഒരുവന്റെ കൈയില്‍, ആ കരുത്തില്‍ താനൊരു തൊട്ടിലില്‍ കിടക്കുന്ന കുഞ്ഞാണെന്ന് അവള്‍ക്ക് തോന്നി. അവള്‍ കണ്ണടച്ച്, കരച്ചില്‍ നിര്‍ത്തി, ഇടക്കിടക്ക് മൂക്ക് ചീറ്റി അവന്റെ നെഞ്ചില്‍ തളര്‍ന്നു കിടന്നു.

ഭാഗം 7:

കാറില്‍ അവളെ സീറ്റില്‍ കൊണ്ട് പോയി ഇരുത്തിയപ്പോള്‍ അനുസരണയില്ലാത്ത മുലകള്‍ റൂഫ് ലൈറ്റില്‍ സ്വര്‍ണ്ണം പോലെ തിളങ്ങി.  അവള്‍ പണിപ്പെട്ടു ഷര്‍ട്ട് പിടിച്ചു വലിച്ചു മുലകളെ അതിനുള്ളിലേക്ക് ഒതുക്കി. ചുണ്ടുകള്‍ പൊട്ടി രക്തം കിനിയുന്നു. അവള്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലയും കുനിച്ചിരുന്നു, ഭയത്തിന്റെയും അപമാനത്തിന്റെയും സൂചിമുനകള്‍ തന്റെ അഭിമാനത്തെ കുത്തിനോവിക്കുന്നത് അവളറിഞ്ഞു.

കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. പൊടുന്നനെ അവളെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് വാഹിദിന്റെ കൈകള്‍ അവളുടെ കൈയില്‍ കേറിപ്പിടിച്ചു ഷര്‍ട്ട്‌ന്റെ പിടുത്തത്തില്‍ നിന്ന് ആ കൈകളെ മുക്തമാക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അവള്‍ സര്‍വ്വ ശക്തിയും തന്റെ കൈകളിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. പക്ഷെ അവനെ അതിജീവിക്കാന്‍ തനിക്കെന്നല്ല ഒരാള്‍ക്കും സാധിക്കില്ലെന്ന് അവള്‍ക്ക് അറിയാം, കാരണം താന്‍ പരാജയപ്പെട്ട നാല് പേരെ 4 മിനിറ്റുകള്‍ കൊണ്ട് നിലം പരിശാക്കി തന്നെ പൂപോലെ ചുമന്നോണ്ട് വന്ന രാക്ഷസന്‍ ആണ്.

വാഹിദ് ഷര്‍ട്ട് രണ്ട് ഭാഗത്തേക്ക് വിടര്‍ത്തി അവളുടെ ഒരു മുല തന്റെ ഉള്ളം കൈയിലേക്ക് നിറച്ചു. അവന്റെ കൈകളില്‍ അത് പാകത്തില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്നു. എന്നിട്ട് മനോഹരമായ ഇളം പിങ്ക് നിറമുള്ള ഞെട്ടുകള്‍ക്ക് ചുറ്റും വളരെ മൃദുലമായി ഒന്ന് വിരല്‍ വട്ടം കറക്കി. എന്തോ പരിശോധിക്കുന്നത് പോലെ.

'