Chapter Title : മൂടൽ മഞ്ഞ് 1 [ലസ്റ്റർ]
കുത്തിയിരുന്ന വാഹിദിനെ അവള് വലിച്ചു മെത്തയിലേക്കിട്ട് ഒരു കൈകൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു തന്റെ മുഖവും ശരീരവും അവന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ചേര്ത്തു ഒരു കുഞ്ഞിനെ പോലെ കിടന്നിട്ട് അവനോട് സ്വകാര്യം പറഞ്ഞു.
' കാമദേവാ, ഉറക്കം വരുന്നുണ്ട് ട്ടോ.. ഗുഡ്നൈറ്റ്. മോനും ഉറങ്ങാന് നോക്ക്. അതാ തന്നെപ്പോലുള്ള മരക്കുറ്റികള്ക്ക് നല്ലത്.'
അവന് പതുക്കെ ചിരിക്കുന്നത് അവള്ക്ക് കേള്ക്കാമായിരുന്നു.
അത് കേട്ട് അവളുടെ മുഖം ത്രസിച്ചു. മുലക്കണ്ണുകള്ക്ക് തരിപ്പ് ബാധിക്കുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. ശരീരത്തിന്റെ ഭാരം കുറഞ്ഞു തളര്ച്ച ബാധിക്കുന്നത് പോലെ അവള് വിവശയായി. അവന്റെ ഷര്ട്ടിന്റെ ബട്ടന്സ് അഴിച്ചുമാറ്റി നെഞ്ചിലെ രോമത്തിലേക്ക് വിരല് ഓടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന അവള് ഇടയ്ക്കിടെ വേദനിപ്പിക്കാതെ അവയില് പിടിച്ചു വലിച്ചു. നെഞ്ചില് നിന്ന് കൈ താഴെ വയറിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങി അവിടെയുള്ള ഉറച്ച പേശികളില് പിച്ചി.
' ഈ നാറുന്ന ഷര്ട്ട് അഴിച്ചു കളയരുതോ. അടുത്തൊരാള് കിടക്കുമ്പോ അലക്കാത്ത ഷര്ട്ടുമിട്ട് ഒരു കോന്തനെ പോലെ കിടക്കുവാ,വൃത്തികെട്ടവന്.' അവള് കൃത്രിമ ദേഷ്യം നടിച്ചു . അതിന് മറുപടിയെന്നോണം അവന് അവളുടെ തലയുടെ അടിയിലൂടെ കൈയിട്ട് അവളെ തന്നോട് ചേര്ത്തു പിടിച്ചിട്ട് ആ മൂര്ദ്ദവില് ദീര്ഘാമായൊരു ചുംബനം നല്കി. ഈ ലോകത്ത് താന് ഏറ്റവും കരുതുള്ള കരങ്ങളുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തില് ആണെന്ന് അവള്ക്ക് തോന്നി. അവളും കിടന്ന കിടപ്പില് അവന്റെ ദേഹത്ത് ചുണ്ടുകള് അമര്ത്തി വച്ചു. പിന്നീട് ആ ചുണ്ടുകള് അവള് പിന്വലിക്കാതെ അതൊരു മായാ ചുംബനം കണക്കെ അങ്ങിനെ കിടന്നു.
' ഉറങ്ങിക്കോ. ഓരോന്ന് തോന്നാന് മനസ്സിന് അവസരം കൊടുക്കണ്ട. പിന്നീട് പാടില്ലായിരുന്നു, ചെയ്തത് തെറ്റായിപ്പോയി എന്ന് തോന്നുന്ന ഒന്നിനും നമ്മള് ഇടം കൊടുക്കരുത്. ' അവന് അവളെ ഒന്നുകൂടി ചേര്ത്തു പിടിച്ചിട്ട് തലയില് ഉമ്മ കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു. ' ആ സംഭവത്തോടെ നീ വല്ലാതെ പേടിച്ചിട്ടുണ്ട് '. അവന് പറഞ്ഞു.
' ഞാന് കൊള്ളില്ല, നിനക്ക് കൊതിതോന്നാന് മാത്രം മികവുള്ളത് ഒന്നും എനിക്കില്ല. അതല്ലേ കാര്യം.? ' അവള് കരയുന്നത് പോലെ ചോദിച്ചു. ' പിന്നെ തുടര്ന്നു. ' എനിക്ക് നീ തന്ന ദാനമല്ലേ ഈ ശരീരം. നീ
💬 Comments
View all comments