Chapter Title : മൂടൽ മഞ്ഞ് 1 [ലസ്റ്റർ]

മുകളില്‍ ആരോ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് പോലെ തോന്നി അവള്‍ക്ക്.

' രാജന്‍, എന്ത് ഭാഷയാണിത്. ഇത്തരം തറ വാക്കുകള്‍ ഒക്കെയാണോ ഈ സ്ഥാനത്തിരുന്നു എന്റെ ഓഫീസില്‍ നിങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. '

അയാള്‍ നേര്‍ത്ത ചിരിയോടെ വാഹിദ്‌ന്റെ തലമുടിയില്‍ പിടിച്ചു ചുമ്മാ ഒന്ന് കുലുക്കി. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.

' മാഡം, ഈ ലോകത്ത് മാഡത്തിന്റെ അച്ഛനോട് ആയിരുന്നു എനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയ കടപ്പാട്. പക്ഷെ ഇന്ന് ഈ ലോകത്ത് ജീവിക്കുന്നവരും മരിച്ചവരുമായി ഒരാളോടും ഇവനോളം വലുതല്ല. അത്രക്ക് ഇഷ്ട്ടമാണ് എനിക്കിവനെ. ' അയാള്‍ അത് പറയുമ്പോള്‍ ശബ്ദം വല്ലാതെ കനത്തിരുന്നു. അയാള്‍ തുടര്‍ന്നു.

' എന്റെ ഇരുപത്തി അഞ്ചാമത്തെ വയസ്സില്‍ അക്കൗണ്ടന്റ് ആയിട്ടാണ് ഞാന്‍ മാഡത്തിന്റെ അച്ഛന്റെ കൂടെ കൂടുന്നത്. ഇപ്പോള്‍ ഇരുപത്തി അഞ്ചു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മേലെ ഇവിടെ മാനേജര്‍ ആയി കൂടെ തന്നെ ഉണ്ട്. ഇനി എനിക്ക് ഒരുപക്ഷെ കൂടെ നിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ലെങ്കില്‍, ഞാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഇല്ലാതായി പോവുകയാണെങ്കില്‍, എനിക്ക് മാഡത്തെ ഏല്‍പ്പിക്കാന്‍ ഇവനെക്കാള്‍ നല്ലൊരു മനുഷ്യനെ അറിയില്ല.  മാഡത്തിന് നിര്‍ത്തുകയോ പറഞ്ഞു വിടുകയോ ചെയ്യാം, രണ്ടും രണ്ടു പേരും ഒരു മയത്തില്‍ സംസാരിച്ചിട്ട് അങ്ങ് തീരുമാനിച്ചേക്കൂ'. അത്രയും പറഞ്ഞു അയാള്‍ തിരിഞ്ഞു നടന്നു. പെട്ടന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്ന് അയാള്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു.

' മാഡം അവന്‍ ഇതല്ല, ഇതിലപ്പുറം എടുത്തടിച്ചു സംസാരിക്കും. വേണ്ടി വന്നാല്‍ പൊക്കിയെടുത്തു രണ്ടെണ്ണം പൊട്ടിച്ചെന്നും വരും. അതാ ഇത്ര നാളും ഞാന്‍ അവനെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വരാഞ്ഞത്. എന്നാലും മാഡത്തിന് അവനെക്കാള്‍ നല്ലൊരു കൂട്ട് വേറെയില്ല. ഇനി നിങ്ങളായി നിങ്ങടെ പാടായി ' അയാള്‍ ഇറങ്ങി പോയി.

ശാരിക ദേഷ്യത്തോടെ, മുഖം ഉയര്‍ത്താതെ, കസേരയില്‍ ഇരുന്നു കിതച്ചു. എത്ര പെട്ടന്നാണ് കാര്യങ്ങള്‍ തകിടം മറിഞ്ഞത്. ഇവനെ കണ്ട നിമിഷം തന്നിലെ പെണ്ണ് ഒന്ന് ഉണര്‍ന്ന് പോയില്ലേ എന്നവള്‍ ആലോചിച്ചു. അതേ വ്യക്തിയോട് ഇറങ്ങിപ്പോടാ എന്ന് പറയാന്‍ നാവ് തരിക്കുന്നു.

പക്ഷെ, എന്തൊക്കെയാണ് രാജന്‍ പറഞ്ഞത്. അങ്ങേര് ഇല്ലാതായാല്‍.. എന്താവും അതിനര്‍ത്ഥം. അങ്ങേര്‍ക്ക് മടുത്തു തുടങ്ങിയോ. ഞാന്‍ അത്രക്ക് മോശമാണോ. ഈ അഹങ്കാരിയോട് എന്ത് പറയും,