Chapter Title : മൂടൽ മഞ്ഞ് 2 [ലസ്റ്റർ]

പ്രീതിയുടെ കൈ വീണ്ടും തുടയിലേക് നീങ്ങി. അവളുടെ മനസ്സിൽ അയാളുടെ കരുത്തും അവളെ ആയാൽ അടിച്ചു തകർക്കുന്നതും തെളിഞ്ഞു വന്നിട്ടുണ്ട് എന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. വേദന തന്റെ സഹനത്തെ കാർന്നു തിന്നുന്നു. ഇനിയൊരു എഴുന്നേൽപ്പ് തനിക്ക് സാധിക്കുമോ എന്ന ചിന്തയിൽ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ചെറുതായി നീർ പൊടിഞ്ഞു. അതൊന്നും കാണാതെ പ്രീതി കൈത്തലം ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തി മുന്നോട്ട് വളഞ്ഞു പൂറിലേക്ക് നോക്കി ആഞ്ഞടിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കുത്തഴിഞ്ഞു പോയ തന്റെ ജീവിതത്തോടുള്ള പകതീർക്കൽ പോലെ. അപ്പൊ ജോസേട്ടൻ മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നു. അയാൾ പ്രീതിയെ കണ്ട് ഒന്ന് ഊറിചിരിച്ചു. പ്രീതി അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് തളർന്നു ചിരിച്ചു. ഒന്നുകൂടി കാലകത്തി ശബ്ദമുയർത്തി ഒച്ചയുണ്ടാക്കി അടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ജോസ് കട്ടിലിന്റെ വക്കിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"തുഷാർ വിളിച്ചിരുന്നു. അങ്ങേരെ അറ്റാക്ക് ചെയ്തത് അബദ്ധമായിപ്പോയി എന്നാണ് പറഞ്ഞത്. ആള് മുറ്റാണ്, ഒറ്റയാൻ. നോവിച്ചാൽ കേറി കരിമ്പിൻ കാട്ടിൽ മേയുന്നത് പോലെ ചികഞ്ഞിടും, സൂക്ഷിക്കണമായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു." അയാൾ ടോമിനോട് പറഞ്ഞു..

"ചേട്ടാ.. ജോസ് ചേട്ടാ ഒന്ന് അടിച്ചു തായോ." പ്രീതി അയാളെ നോക്കി കെഞ്ചുന്ന പോലെ വികാര തരളയായി പുലമ്പി. അയാൾ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ബ്ലൗസ് വിടർത്തിയിട്ട് ഉടുതുണി ഇല്ലാതെ വിയർപ്പിൽ കുളിച്ചു അവൾ അടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുവാണ്. മുഖം വിയർത്തു കുതിർന്നിരിക്കുന്നു. കണ്ണുകൾ ചുവന്നു നനഞ്ഞു പാതികൂമ്പി വികാരം മുട്ടി അവൾക്ക് പരിസരബോധമില്ലാത്ത പരുവമായിരുന്നു. അയാൾക്ക് സഹതാപം തോന്നി. എത്ര അച്ചടക്കമുള്ള പെണ്ണ് ആയിരുന്നു. ഈ കിടക്കുന്ന നായിന്റെ മോനാണല്ലോ അവളെ ഒരു തേവിടിശ്ശിയാക്കിയത് എന്ന് അയാൾ ചിന്തിച്ചു. ജോസേട്ടൻ എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ തുടയുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു തുടക്കൂട്ടിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി അൽപ്പം തയ്യാറെടുത്തു. പിന്നെ തന്റെ വണ്ണമുള്ള കൈ അതിനുള്ളിലേക്ക് കയറ്റി കൈത്തണ്ടയോളം ഇറക്കി പതുക്കെ പതുക്കെ മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ഇളക്കി. കൈ