Chapter Title : മൂടൽ മഞ്ഞ് 2 [ലസ്റ്റർ]

നോക്കി.

"ചേട്ടാ പ്രീതി.. അവൾ പോയെന്നു തോന്നുന്നു.ശ്വാസം ണ്ടോ ന്ന് നോക്കൂ." അവൻ സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി.

"ആ പോകുന്നെങ്കിൽ പോട്ടെ. കുട്ടികളെന്നില്ല വയസ്സന്മാർ എന്നില്ല, ഇവിടെ ഒരു കുടുംബത്തിലും കേറ്റുന്നില്ല അവളെ. ന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രേതത്തെ പോലെ ജീവിക്കുന്നത്. ചാവാൻ വേണ്ടി തന്നാ അങ്ങനെ ചെയ്തത്." അയാൾ നിസ്സാംഗതയോടെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് പോയി. ടോമി സഹതാപത്തോടെ അവളെ നോക്കി. ഭാഗ്യം മുലകൾ ഉയർന്നു താഴുന്നുണ്ട്. ജീവനുണ്ട്. അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു മലർന്നു കിടന്നു. അപ്പോഴും ചാരിയിട്ട് പോലും ഇല്ലാതിരുന്ന വാതിലിലൂടെ ജോസിന്റെ മകൾ റീത്ത മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നു. ഉടുതുണിയില്ലാതെ ജീവിഛവമായി ബോധരഹിതയായി കിടക്കുന്ന പ്രീതിയെയും കണ്ണടച്ചു കിടക്കുന്ന ടോമിയെയും നോക്കി അവൾ ഇറങ്ങിപ്പോയി.

ഭാഗം 20

ദൂരെ മലകളിൽ മഞ്ഞിറങ്ങുന്നുണ്ട്. മലയുടെ മൂർദ്ധാവിൽ തലോടി കഴുത്തിലൂടെ ഇഴഞ്ഞിഴഞ്ഞു താഴ്‌വാരം തേടി പതുക്കെ പതുക്കെ ഇറങ്ങിവരുന്നു. നിബിഢമായ ഹരിതാഭയുടെ വിതാനങ്ങളിൽ നേർത്ത വെളുത്ത തിരശീല ചാർത്തിയത് പോലെ കോട പടർന്നിരിക്കുന്നു. ജാലത്തിന്റെ നീക്കിയിട്ട തിരശീലയിലൂടെ പ്രഭാതത്തിന്റെ അരണ്ട സൂര്യവെളിച്ചം സുതാര്യമായ കോടമഞ്ഞിലൂടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നിട്ടുണ്ട്.

എലിസബത് അസ്വസ്ഥതയോടെ തന്റെ രണ്ടാം നിലയിലെ മുറിയിൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. മുഖം മ്ലാനമാണ്, ഉത്കണ്ടാകുലമാണ്. അസ്വസ്ഥതയോടെ നഖം കടിച്ചും പിന്നെ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കിയും അവൾ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടന്നു. ഇന്നലെ രാത്രി നന്നായി മദ്യപിച്ചിരുന്നത് കൊണ്ട് തലവേദനയുണ്ട്. അൽപ്പം ഒന്ന് കുടിച്ചാൽ അതങ്ങു മാറും, പക്ഷേ സമാധാനം കിട്ടുന്നില്ല.

ശാരിക അപകടത്തിൽ പെട്ടു, ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് ബ്രദർ whtsapp മെസേജ് അയച്ചിരുന്നു.കൂടെ വാഹിദും ഉണ്ടായിരുന്നു, അവൻ ആക്രമികളെ എതിർത്തു എന്നൊക്കെ വോയ്‌സ് ക്ലിപ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. രാവിലെയാണ് കണ്ടത്. ഒരിക്കലും സംഭവിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു. അവൻ എപ്പോഴും രാജാവിനെ പോലെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ നിവർന്നു നിൽക്കണം. എന്തൊരു തലയെടുപ്പുള്ള, ഒന്ന് മനസ്സറിഞ്ഞു കൊഞ്ചിക്കുഴഞ്ഞു