Chapter Title : മൂടൽ മഞ്ഞ് 3 [ലസ്റ്റർ]

മുതലാളിയുടെ വെപ്പാട്ടിയായി, വേലക്കാരിയായി. ജോർജ് മുതലാളിയുടെ കൂട്ടുകാരുടെ വേശ്യയായി, അയാളുടെ ആവശ്യക്കാരുടെ നേരം പോക്കുകളായി.

തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ലൈറ്റ് കണ്ടില്ല വാതിൽ തുറന്ന് കിടക്കുന്നു. സന്ധ്യമയങ്ങിയിട്ടും നിമ്മി എവിടെ പോയി എന്ന സന്ദേഹത്തോടെ അവൾ വീട്ടിൽ കയറി ഉമ്മറത്തെ ലൈറ്റ് ഇട്ടു അകത്തേക്ക് കയറി. നിമ്മിയുടെ മുറിയിൽ ചെന്നു നോക്കിയപ്പോൾ ലീല നടുങ്ങിപ്പോയി.

"മോളെ.. " അവൾ ചങ്കു കലങ്ങി വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഓടിപ്പോയി നിമ്മിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. കീറിപ്പറിഞ്ഞ

വസ്ത്രവും പാറിപ്പറക്കുന്ന തലമുടിയും മന്തിപ്പറിച്ച കവിൾത്തടവും പൊട്ടിയ ചുണ്ടും നിർവ്വികാരമായ കണ്ണുകളുമായി നിമ്മി കട്ടിലിൽ കാലുനീട്ടി ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ മോൾ.. ലീലയ്ക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

"ആരാ മോളെ.. ആരാ എന്റെ മോളെ നശിപ്പിച്ചത്." അവളുടെ തൊണ്ടയിടറി. പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ലീല തന്റെ മകളെ മാറോടു ചേർത്തു. നിമ്മി അപ്പോഴും ഏതോ വിദൂരതയിലേക്ക്, തനിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതെന്തോ കളഞ്ഞു പോയത് അന്വേഷിക്കുന്നത് പോലെ നിർന്നിമേഷം നിർവ്വികാരനായി നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഏറെ നേരത്തെ നിർബന്ധത്തിനും കരച്ചിലിനും യാചനയ്ക്കുമൊടുവിൽ നിമ്മിയുടെ ചുണ്ടുകൾ മന്ത്രിക്കുന്നത് പോലെ പൂറുപിറുത്തു.

"ജോർജ് മുതലാളി. മുതലാളിയുടെ കൂട്ടുകാർ. ഗുണ്ടകൾ.. രാത്രി മുഴുവൻ മുതലാളി. പകൽ മുഴുവൻ ബാക്കി എല്ലാരും. അവസാനം പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുഅവസാനം.." അവൾ പറയാൻ കഴിയാതെ .. അത് കേട്ട് ലീലയെ ഭയം ഗ്രസിച്ചു. എന്തോ അപകടം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് എന്നൊരു ഭീതി അവളിൽ ഉടലെടുത്തു.

"അവസാനം.. ന്താ ണ്ടായേ പറ മോളെ.." അവൾ നിമ്മിയെ ഉമ്മവച്ചു തലോടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു. പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് നിമ്മി അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

"അവസാനം എല്ലാവർക്കും മടുത്തപ്പോൾ മുതലാളിയുടെ നായയെക്കൊണ്ട്... അമ്മേ..."അവൾ വാവിട്ട് കരഞ്ഞു. "അവർ അത് കണ്ട് ചുറ്റും നിന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.." .അവൾ നിലവിളിച്ചു കരഞ്ഞു. ലീല നിലത്തേക്ക് ഊർന്നിരുന്നു നിമ്മിയുടെ കാലിൽ തലവച്ചു കിടന്നു ഹൃദയം തകരുന്ന വേദനയിൽ വാവിട്ട് കരഞ്ഞു.

"ചതിച്ചല്ലോ മുതലാളീ.." കരയുന്നതിനിടയിൽ ലീല തലയിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു