Chapter Title : മൂടൽ മഞ്ഞ് 4 [ലസ്റ്റർ] [Climax]

കെട്ടിപ്പിടിച്ചു പിൻ കഴുത്തിൽ ചുംബിച്ചു.

"ചാമീ.." അവൾ വിളിച്ചു.

"ന്തോ ചേച്ചീ.."

"നമ്മൾ പോകുന്നത് അപകടത്തിലേക്ക് അല്ലേ. നിനക്ക് പേടിയില്ലേ."? അവൾ ചോദിച്ചു.

"ചേച്ചിക്ക് പേടിയില്ല ല്ലോ. ചേച്ചിയുടെ സന്തോഷം കൂടിയല്ലേ ഈ പോക്ക്. അപ്പൊ പേടിയില്ല." അവൻ പറഞ്ഞു. അവൾ അവനെ ഒന്നുകൂടി വരിഞ്ഞു മുറുക്കി അമർത്തി ചുംബിച്ചു. ചാമി നടന്ന് ചെറിയൊരു അരുവിയുടെ അടുത്ത് പോയി അവളെ താഴെ നിർത്തി.

"കുടിച്ചോ. പോകുന്ന വഴിക്ക് കുറച്ച് പഴങ്ങൾ കിട്ടുമോ ന്ന് നോക്കാം." അവൻ പറഞ്ഞു. അവൾ അരുവിയിൽ നിന്ന് കൈകുമ്പിളിൽ വെള്ളം കവർന്നു വയറു നിറയെ കുടിച്ചു. ഒപ്പം ചാമിയും. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റ് പോകാൻ വേണ്ടി തുനിഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നിൽ ഇരുട്ടിൽ എവിടെയോ ചുള്ളിക്കമ്പുകൾ ഞെരിയുന്ന ശബ്ദം ആ മൂകതയിൽ വ്യക്തമായി ഉയർന്നതപ്പോൾ രണ്ടുപേരും ഞെട്ടി.

"അനങ്ങല്ലേ, ആനയും പുലിയും ഒക്കെയുള്ള കാടാണ്." ചാമി അടക്കം പറഞ്ഞു.രാധ ഭീതിയോടെ അവനിലേക്ക് ചേർന്ന് നിന്നു. അൽപ്പ സമയം ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ ഒന്നും കേൾക്കാൻ ഇല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കി അവർ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി ഒരു ചെറിയ മണ്ണ് ഇടിച്ചു നിരത്തി പാകപ്പെടുത്തിയ വഴിയിലൂടെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. എന്നിട്ട് ചാമി അവൾക്ക് ഇലപ്പടർപ്പിന്റെ ഇടയിലൂടെ കുറച്ച് ദൂരേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊടുത്തു, അകത്ത് വിളക്കിന്റെ മഞ്ഞ പ്രകാശം പരത്തുന്ന ഒരു ചെറിയ വീട്.!

"നമ്മൾ എത്തിക്കഴിഞ്ഞു." അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. രാധ അവനോട് ചേർന്ന് നിന്ന് ഇടുപ്പിലൂടെ കൈ ചുറ്റി കഴുത്തിൽ ചുണ്ടുകൾ ഉരച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.

"ചാമീ.. ഇനിയും ഒന്നൂടി വേണം നിന്നെ.. എനിക്ക് ഇനി നിന്നെ കിട്ടിയില്ലെങ്കിലോ..എന്നെയൊന്നു കൊല്ലാതെ കൊന്ന്