Chapter Title : മൃഗം 23 [Master]

എന്നൊരാള്‍ ഉണ്ട്..അത് നീ മറക്കരുത്...നിന്റെ ഈ അഹങ്കാരത്തിനുള്ള മറുപടി അവിടുന്ന് കിട്ടിയാലേ നീ പഠിക്കൂ.....” “അമ്മെ..ചുമ്മാ അവളെ പ്രാകാതെ..” വാസു ഇടയില്‍ കയറി പറഞ്ഞു. “എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് എന്നെ എന്തും പറയാം തല്ലാം കൊല്ലാം. അതില്‍ വലിഞ്ഞു കയറി വന്ന തെണ്ടികള്‍ അഭിപ്രായം പറയേണ്ട കാര്യമില്ല” ദിവ്യ അവനെ നോക്കാതെയാണ്‌ അത് പറഞ്ഞത്. അവളുടെ ആ വാക്കുകള്‍ ഒരു ശൂലം പോലെ വാസുവിന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ തുളഞ്ഞു കയറി. കണ്ണില്‍ ഇരുട്ട് കയറുന്നതുപോലെ അവനു തോന്നി. പണിപ്പെട്ട് അവന്‍ മനസ്സിനെ വരുതിയിലാക്കി. “എടീ ചൂലേ..നിന്നെ ഞാന്‍..” രുക്മിണി ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചതുപോലെ അവളെ തലങ്ങും വിലങ്ങും അടിച്ചു. വാസു വേഗം തന്നെ അവളെ പിടിച്ചു മാറ്റി. “എന്നെ വിട് മോനെ..കൊല്ലും ഈ രാക്ഷസിയെ ഇന്ന് ഞാന്‍..ഇവള്‍ മനുഷ്യത്തി അല്ല..പിശാചാണ്..പിശാച്..” രുക്മിണി അവന്റെ പിടിവിടുവിക്കാനായി ചീറി. ദിവ്യ കൂസലില്ലാതെ നിന്നപടി നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു അപ്പോഴും. “അച്ഛാ..അവളോട്‌ പോകാന്‍ പറ” വാസു ശങ്കരനോട് പറഞ്ഞു. “മോളെ നീ അകത്ത് പോ..ഉം” ശങ്കരന്‍ പറഞ്ഞു. ദിവ്യ കേട്ടപാടെ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി. അവളുടെ ആ പോക്ക് നോക്കി മനസ്സ് തകര്‍ന്നു വാസു രുക്മിണിയെ സ്വതന്ത്രയാക്കി. ഉറക്കെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് രുക്മിണി ഒരു സോഫയിലേക്ക് വീണു. --------------------- രാവിലെ വളരെ വൈകി ഉറക്കം ഉണര്‍ന്ന വാസു മനസും ശരീരവും തളര്‍ന്ന അവസ്ഥയില്‍ കട്ടിലില്‍ത്തന്നെ കിടക്കുകയായിരുന്നു. കൈയ്ക്ക് സംഭവിച്ച മുറിവിനെക്കാള്‍ മനസ്സിനേറ്റ മുറിവയിരുന്നു അവനെ തളര്‍ത്തിക്കളഞ്ഞത്. താന്‍ ജീവനുതുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന ദിവ്യ തന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി വലിഞ്ഞുകയറിവന്ന തെണ്ടി എന്ന് വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. അവള്‍ തന്നെ എത്രമാത്രം വെറുക്കുന്നു എന്നതിന് വേറെ എന്ത്