Chapter Title : മൃഗം 23 [Master]

കാര്യം മനസിലാകാതെ അന്ധാളിച്ചു. ദിവ്യയുടെ പെരുമാറ്റം ഒന്നും അയാള്‍ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. രുക്മിണി വിളിച്ചിട്ടും ദിവ്യ വന്നില്ല. അതോടെ അവളുടെ കോപം ഇരട്ടിച്ചു. “കണ്ടില്ലേ അവളുടെ സ്വഭാവം. എടീ ഇങ്ങോട്ട് വരാന്‍. ഇല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ വലിച്ചിഴച്ചു നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരും” അവള്‍ കോപാക്രാന്തയായി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. “അമ്മയ്ക്കെന്താ പ്രാന്ത് പിടിച്ചോ” വിളിച്ചത് തീരെ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത മട്ടില്‍ പുറത്തേക്ക് വന്നു ദിവ്യ പറഞ്ഞു. അവള്‍ വാസുവിനെ നോക്കിയതുപോലുമില്ല. “ഇവിടെ വാടീ..” രുക്മിണിയുടെ മുഖഭാവം കണ്ടു ഭയന്ന ദിവ്യ വേഗം അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. രുക്മിണി കൈ നിവര്‍ത്തി അവളുടെ മുഖമടച്ച് ഒരടി കൊടുത്തു. “നിന്നെ..നിന്നെ എനിക്ക് എന്റെ വയറ്റില്‍ ചുമക്കേണ്ടി വന്നല്ലോടീ നായെ..ത്ഫൂ....” രുക്മിണി കിതച്ചുകൊണ്ട്, നിയന്ത്രിക്കാനാകാത്ത കോപത്തോടെ പറഞ്ഞു. ദിവ്യ തല്ലു കൊണ്ടിട്ടും യാതൊരു കൂസലുമില്ലാതെ നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. “എന്താ രുക്മിണി.ഇനി എന്താ കുഴപ്പം. ഇത്രേം വല്യ പ്രശ്നം ഉണ്ടായി എല്ലാം ഒന്നൊഴിഞ്ഞു പോയപ്പോള്‍ എന്തിനാ ഇനിയും കലഹം” ശങ്കരന്‍ കാര്യമറിയാതെ ചോദിച്ചു. “നിങ്ങള് മിണ്ടിപ്പോകരുത്. എന്റെ ഈ കുഞ്ഞ്...എന്റെ ഈ കുഞ്ഞ്...” രുക്മിണി നിയന്ത്രിക്കാനാകാതെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ തുടര്‍ന്നു “..അവന്‍ സ്വന്തം ജീവന്‍ പണയപ്പെടുത്തി അല്ലെ ഈ പട്ടിയെ രക്ഷിച്ചത്..എന്നിട്ട്..എന്നിട്ടവന്റെ മുറിവ് വച്ചുകെട്ടാന്‍ ഒരു തുണി എടുത്ത് തരാന്‍ പറഞ്ഞിട്ട്..ഈ..ഈ..വൃത്തികെട്ടവള്‍... എന്തിനാ ഭഗവാനെ ഇങ്ങനെയൊരു ജന്തുവിനെ നീ എനിക്ക് മോളായി നല്‍കിയത്..ഇതിലും ഭേദം മക്കളില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നതയിരുന്നു..” “ഞാനാരോടും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നെ രക്ഷിക്കാന്‍. അമ്മയ്ക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പൊക്കോളാം..അല്ലെങ്കില്‍ എവിടെങ്കിലും പോയി ചാടി ചത്തോളാം...” ദിവ്യ സ്വരം കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. “ഇല്ലെടി..നീ എങ്ങും പോകണ്ട..പക്ഷെ ഒന്ന് നീ ഓര്‍ത്തോ..മുകളില്‍ ദൈവം