Chapter Title : മൃഗം 23 [Master]

ജനലുകളും എല്ലാം അടച്ചേക്ക്. ആ വക്കീല് പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോള്‍ മുതല്‍ മനസില്‍ ഒരു ആധി” രുക്മിണി പറഞ്ഞു. പിന്നെ അവള്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി. ദിവ്യ കുളിക്കാന്‍ പോയപ്പോള്‍ ശങ്കരന്‍ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിലേക്ക് കയറി. “എന്നാലും ദിവാകരന്‍. അവന്‍ ഇത്തരക്കാരനായിപ്പോയല്ലോ” ആഹാരം കഴിക്കുന്നതിനിടെ ശങ്കരന്‍ പറഞ്ഞു. “ഞാന്‍ പണ്ട് അവനെക്കുറിച്ചു പറയുമ്പോള്‍ ചേട്ടന്‍ എന്നെ വിശ്വസിച്ചിട്ടുണ്ടോ? എന്നെ കാണുമ്പൊള്‍ ഉള്ള അവന്റെ വൃത്തികെട്ട നോട്ടം. ഈ പെണ്ണിനെ സ്വന്തം മോളെപ്പോലെ കാണേണ്ടതല്ലേ അവന്‍?” “ഓരോരുത്തരുടെയും തനിനിറം ഇങ്ങനെ ഒക്കെയല്ലേ അറിയുക.. എന്റെ മോളെ നീ വളരെ സൂക്ഷിക്കണം. ആ രവീന്ദ്രന്റെ ആളുകള്‍ വളരെ മോശക്കാരാണ്. എനിക്ക് ആകെ ആധിയാകുന്നു..” “അച്ഛന്‍ പേടിക്കാതെ. എനിക്ക് ആരെയും പേടിയില്ല. ഇന്നത്തോടെ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന പേടിയും ഇല്ലാതായി. എന്നെ തൊടാന്‍ ആരെങ്കിലും തുനിഞ്ഞാല്‍, അവനെ ഞാന്‍ കൊല്ലും..” ദിവ്യ അലസമായി, എന്നാല്‍ ദൃഡമായ സ്വരത്തില്‍ പറഞ്ഞു. “മോളെ എല്ലായ്പ്പോഴും നീ ജയിക്കണം എന്നില്ല. അമിത ആത്മവിശ്വാസവും ആപത്താണ്” രുക്മിണി മകളെ ഉപദേശിച്ചു. പറഞ്ഞറിയിക്കാന്‍ പാടില്ലാത്ത ഒരു പിരിമുറുക്കം ആ വീട്ടില്‍ നിലനിന്നിരുന്നതിനാല്‍ ഊണിനു ശേഷം മൂവരും ഉറങ്ങാന്‍ കയറി. സമയം പത്തുമണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കട്ടിലില്‍ കയറിക്കിടന്ന ദിവ്യയ്ക്ക് തന്റെ മനസ്സിന്റെ മാറ്റം മനസിലാകുന്നുണ്ടയിരുന്നു. ഭയമെന്ന വികാരം മനസ്സില്‍ നിന്നും പാടെ പോയിരിക്കുന്നു. ഒരുപക്ഷെ തനിക്കെതിരെ നിരന്തരം ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആക്രമണങ്ങളും താന്‍ സ്നേഹിച്ച എല്ലാ ആണുങ്ങളും തന്നെ ചതിച്ചതിന്റെയും പ്രതിഫലനം ആകാം. എന്തായാലും ഇനി തനിക്ക് ഒരുത്തനെയും പേടിയില്ല. ഒരുത്തന്‍റെയും സഹായവും ആവശ്യമില്ല. താന്‍ തനിച്ചു ജീവിക്കും. ഒരു പുരുഷനും തൊടില്ല തന്റെ