Chapter Title : മുഹബത്ത് 1 [Vashalan]

ഹൻസിബയുടെ ഫാമിലി വിസയുടെ പേപ്പർ വർക്കുകളെല്ലാം ഒടുവിൽ പൂർത്തിയായി.

എന്റെ കയ്യിൽ ആ വിസയുടെ കോപ്പി കിട്ടിയ ആ നിമിഷം ഹൃദയം സന്തോഷംകൊണ്ട് തുടിക്കുകയായിരുന്നു. അവളെ വിളിച്ചുകൂട്ടി ആ സന്തോഷം പങ്കുവെക്കാനുള്ള വെപ്രാളത്തിലായിരുന്നു ഞാൻ.

അങ്ങനെ അന്ന് രാത്രി പതിവുപോലെ ഞങ്ങൾ വീഡിയോ കോളിൽ കണക്ടായി. സ്ക്രീനിൽ അവളുടെ ആ വെളുത്തുതുടുത്ത മുഖം തെളിഞ്ഞുവന്നപ്പോൾത്തന്നെ എന്റെ ഉള്ളിലെ സന്തോഷം അടക്കിവെക്കാൻ ഞാൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു.

എങ്കിലും പതിയെ കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ഒന്നു മൂളി.

"ഹൻസിബേ..." ഞാൻ കുറച്ചു ഗൗരവത്തിൽ

വിളിച്ചു.

അവൾ ഫോണിലൂടെ സംശയത്തോടെ എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു: "എന്താ ഇക്കാ പെട്ടെന്ന് ഒരു ഗൗരവം? നാട്ടിൽ വല്ല വിശേഷവുമുണ്ടോ?"

ഞാൻ ചിരി അടക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "വിശേഷമൊക്കെ കുവൈറ്റിലാണ് കുട്ടി. നമ്മൾ കരുതിയതിലും വേഗത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ശരിയായിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ നിനക്ക് ഇവിടെ വരാനുള്ള ഫാമിലി വിസയൊക്കെ റെഡിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്!"

അതുകേട്ടതും ഹൻസിബയുടെ കണ്ണുകൾ രണ്ടും അത്ഭുതം കൊണ്ട് വിടർന്നുപോയി. അവൾക്ക് ആദ്യം വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഫോൺ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി അവൾ തൊണ്ടയിടറിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു:

"സത്യമാണോ ഇക്കാ പറയുന്നത്? എന്നെയും കൂടെ അങ്ങോട്ട് വിളിക്കാൻ വിസയോ... അപ്പോൾ ഞാൻ കുവൈറ്റിലേക്ക് വരുന്നോ?"

"പിന്നെ അല്ലാണ്ട്! നിന്നെ അവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക്

ഇട്ടിട്ട് എനിക്ക് മാത്രം ഇവിടെ എങ്ങനെ സമാധാനത്തോടെ ഇരിക്കാൻ പറ്റും? വിസയൊക്കെ പാസായിട്ടുണ്ട്. ഇനി നീ ഒട്ടും വൈകാതെ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വണ്ടി കയറാൻ നോക്കിക്കോ," ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷംകൊണ്ട് നിറയുന്നത് ഞാൻ ആ ചെറിയ സ്ക്രീനിലൂടെ കണ്ടു. ആ സന്തോഷം എങ്ങനെ പ്രകടിപ്പിക്കണം