Chapter Title : മുഹബത്ത് 12 [Vashalan]

ആഗ്രഹിച്ച് നടന്നത് അല്ല. എന്നാൽ ഈ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന് ഇതൊരു പുതിയ ഉന്മേഷം തരുന്നുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായി. അതുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ഇതിലേക്ക് താല്പര്യത്തോടെ എത്തിയത്."

എന്റെ മറുപടി കേട്ട് ചേട്ടൻ പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി:

"അത് എനിക്ക് മനസ്സിലായെടാ ഷാജു... എങ്കിലും ചില സമയങ്ങളിൽ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക് കയറി ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടല്ലോ.

അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് അത് എത്രത്തോളം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്ന് അറിയാനാണ് ഞാൻ ശ്രമിച്ചത്. നിങ്ങൾക്കിത് സന്തോഷം തരുന്നുണ്ടെന്ന് കാണുമ്പോൾ എനിക്കും അത് കൂടുതൽ താല്പര്യത്തോടെ ചെയ്യാൻ തോന്നുന്നു."

"അങ്ങനെയല്ല ചേട്ടാ," ഞാൻ ചേട്ടനെ തിരുത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ചേട്ടൻ ഇടപെടുന്നതിലൊന്നും ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല. ആ ഒരു മൂഡിൽ സ്വാഭാവികമായി സംഭവിച്ചു പോകുന്നതാണ് ഇതെല്ലാം...

ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പൂർണ്ണ മനസ്സോടെ, ഇഷ്ടപ്പെട്ട് തന്നെയാണ് ഇതെല്ലാം

ചെയ്തത്."

എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് അൻസിബയും സമ്മതത്തോടെ ചേട്ടനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ചേട്ടൻ ഒരു നിമിഷം ശാന്തനായി ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും നോക്കി. പുള്ളിയുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.

"അതുമതി ഷാജു..." ചേട്ടൻ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. "ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടെന്നും, ഇത് നിങ്ങൾ രണ്ടുപേർക്കും സന്തോഷം നൽകുന്നുണ്ടെന്നും കേട്ടതിൽ എനിക്ക് വലിയ സന്തോഷമുണ്ട്. എനിക്ക് അത് മാത്രം അറിഞ്ഞാൽ മതിയായിരുന്നു."

അത്രയും പറഞ്ഞു നിർത്തിയ ശേഷം ചേട്ടൻ പിന്നെ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല. മുറിയിൽ വീണ്ടും വലിയൊരു നിശബ്ദത പടർന്നു.

വാക്കുകളേക്കാൾ ഉപരി, പരസ്പരമുള്ള മനസ്സിലാക്കലും ആശ്വാസവും നിശബ്ദതയിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

രാമചന്ദ്രൻ ചേട്ടന്റെ