Chapter Title : മുഹബത്ത് 14 [Vashalan]

അവരുടെ മുന്നിൽ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ,

ഹാളിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്ന ഹൻസിബയെ കണ്ട നിമിഷം ഫാസിലിന്റെയും ശ്രീരാഗിന്റെയും കണ്ണുകൾ ഒന്നു തരിച്ചുപോയി. അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകളിലേക്കും ഭംഗിയിലേക്കും അവരുടെ നോട്ടം നീളുന്നത് എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്നു.

"വാടാ... എന്തൊക്കെ ഉണ്ട് നാട്ടിലെ വിശേഷം, വെൽകം ബാക്ക് ടു കുവൈത്ത്," ഹൻസിബ വളരെ ശാന്തമായ സ്വരത്തിൽ അവരോട് പറഞ്ഞു.

ശ്രീരാഗ് ചെറിയൊരു മടിയോടെയും അത്ഭുതത്തോടെയും "താങ്ക്സ് ചേച്ചി..." എന്ന് പറഞ്ഞ് കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു, എങ്കിലും അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു.

ഫാസിലും അതുപോലെതന്നെ കള്ളനോട്ടത്തോടെ അവളെ നോക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഇതൊക്കെ കണ്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ ചായ എടുത്ത് കുടിക്കാൻ

തുടങ്ങി. എന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു ആവേശം പടരുകയായിരുന്നു. എന്റെ ഭാര്യയുടെ സൗന്ദര്യം ഇവരും കൂടി കൺകുളിർക്കെ കാണുകയാണല്ലോ, ഇവളുടെ രൂപവും ഭാവവും അവരിലും ചെറിയൊരു കാമം ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം എന്റെ ഉള്ളിലെ ഉത്തേജനം ഇരട്ടിയാക്കി.

പരസ്പ്പരം ഉള്ള യാത്രാ വിശേഷങ്ങൾ പറഞ്ഞതിന് ശേഷം ശ്രീരാഗ് ചായ കപ്പ് ടേബിളിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: "എന്തായാലും ഞങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ചേച്ചിക്കും വീട്ടിൽ നല്ല സ്വാതന്ത്ര്യം ആയിരുന്നല്ലോ...

ഒരു വിഷമവും ഇല്ലാതെ അടിച്ചുപൊളിച്ചു കാണുമല്ലോ, ഞങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ചേച്ചിയ്ക്ക് നല്ല സമാധാനം ആയിരുന്നല്ലെ... അതല്ല ഞങ്ങൾ ഇല്ലാത്തത് കാരണം ചേച്ചിയ്ക്ക് ബോറടിച്ചോ?"

ഫാസിൽ അത് കേട്ടുകൊണ്ട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "എന്തു

ബോറടി? നമ്മൾ ഇല്ലെങ്കിൽ എന്താ, ചേട്ടൻ ഉണ്ടല്ലോ ഇവിടെ, പിന്നെ ഷാജുവും ഇല്ലേ? പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് ബോറടിക്കുക?"

ഹൻസിബ അത് കേട്ടുകൊണ്ട് ഒന്ന്