Chapter Title : മുഹബത്ത് 14 [Vashalan]

ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ആ സാഹചര്യം പൂർണ്ണമായി ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു.

അപ്പോൾ സോഫയുടെ മറ്റേ കോണിൽ ഇരുന്ന രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ആ സംഭാഷണം ഏറ്റെടുത്തു. ചേട്ടൻ അവരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

"ആഹാ... മോളെ, ഇവന്മാരോട് ഇങ്ങനെ തന്നെ പറയണം! എന്നാലേ ഇവന്മാർക്ക് വിവരം വെക്കൂ. അല്ലെങ്കിൽ ഇവന്മാരെ തലയിൽ കയറ്റി വെച്ചാൽ കളിയാക്കലും

കുസൃതിയും കൂടുതൽ കൂടും."

അതു കേട്ടതും ശ്രീരാഗ് പതറാതെ, ഒരു ചിരിയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു: "അല്ല ചേട്ടാ... പിന്നെ... ഇതൊക്കെ കേട്ടാൽ ഞങ്ങൾ കളിയാക്കൽ നിർത്തുമോ? ഞങ്ങൾ ഈ കളിയാക്കലൊക്കെ തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കും!"

അത് കേട്ടതും ഞാൻ സോഫയിൽ നിന്ന് ചെറുതായി ഒന്ന് നിവർന്നിരുന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ആഹാ... നിങ്ങൾ കളിയാക്കിയാൽ ഹൻസിബയ്ക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല.

ഇനിയിപ്പോ എന്തുണ്ടെങ്കിലും ഇവരെക്കൊണ്ട് കളിയാക്കാനല്ലേ പറ്റുള്ളൂ, കളിയാക്കട്ടെ! ബാക്കി കാര്യങ്ങളൊക്കെ അവൾ നോക്കിക്കോളും."

അപ്പോൾ ഹൻസിബയും ഒരു ചിരിയോടെ ആ സംഭാഷണത്തിലേക്ക് വന്നു: "പിന്നെ... എനിക്ക് ഇതിലൊന്നും യാതൊരു കുഴപ്പവുമില്ല. ഞാനിപ്പോ നാണം വിചാരിച്ചിരുന്നാലാണ് ഇവന്മാർക്ക്

കളിയാക്കാൻ കൂടുതൽ അവസരം കിട്ടുക. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇതിലൊന്നും നാണം വിചാരിക്കാറില്ല, ഇതൊക്കെ സാധാരണ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളല്ലേ..."

ഹൻസിബയുടെ തുറന്ന സംസാരം കേട്ട് ശ്രീരാഗ് തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ശരിയാണ് ചേച്ചി, ആ... ചേച്ചിക്ക് കുഴപ്പമില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എനിക്കും യാതൊരു കുഴപ്പവുമില്ല!"

ഫാസിലും അത് സമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "ആ എനിക്കും ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല! നിങ്ങൾക്ക് ആർക്കും ഇതിൽ പ്രശ്നമില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് എന്താ?" എന്നിട്ട് ഫാസിൽ അല്പം ഗൗരവത്തിൽ ശ്രീരാഗിനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് കൂട്ടിച്ചേർത്തു:

"എങ്കിലും, ഇങ്ങനെ കളിയാക്കുമ്പോൾ അത് അതിര് കടന്നുപോയാൽ... അതായത്,