Chapter Title : മുഹബത്ത് 2 [Vashalan]

മേശപ്പുറത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അതിന്റെ മണം തന്നെ വയറ്റിൽ വിശപ്പ് ഇരട്ടിപ്പിച്ചു. വലിയ ഒരു പ്ലേറ്റിൽ വിളമ്പിയ ആ

ചോറും ഇറച്ചിയും ആസ്വദിച്ച് കഴിക്കുമ്പോൾ ഹൻസിബ എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

"എങ്ങനെയുണ്ട് ഫുഡ്? ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ?" ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"സൂപ്പർ ഇക്കാ... നല്ല സ്വാദുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് ഈ കറിയും റൈസും," ഒരു പിടി ചോറ് എനിക്ക് വച്ചുതന്നുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ഫുഡ് വെച്ചുവിളമ്പിയും, കൊച്ചു കൊച്ചു പ്രണയ വർത്തമാനങ്ങൾ പറഞ്ഞും ആ ഉച്ചഭക്ഷണം ഒരു വലിയ ആഘോഷമാക്കി മാറ്റി. ഭക്ഷണത്തിനു ശേഷം നല്ല ചൂട് അറബിക് കാപ്പിയും കുടിച്ച് തീർത്തപ്പോഴേക്കും മനസ്സും വയറും ഒരുപോലെ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

പ്രവാസ ലോകത്ത്, സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ കൂടെ ഇത്രയും ശാന്തവും സന്തോഷപ്രദവുമായ ഒരു ഉച്ചനേരം ലഭിച്ചത് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ അനുഭവങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു.

ഗംഭീരമായ ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ഞങ്ങൾ റസ്റ്റോറന്റിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. കത്തുന്ന ഉച്ചവെയിലിന്റെ ചൂട് മെല്ലെ കുറഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരുന്നു. അടുത്തതായി ഞങ്ങളുടെ പ്ലാൻ ഒരു ആഴ്ചത്തേക്കുള്ള ഗ്രോസറിയും വീട്ടാവശ്യത്തിനുള്ള സാധനങ്ങളും വാങ്ങിക്കുക എന്നതായിരുന്നു.

ഞാൻ കാർ കുവൈറ്റിലെ പ്രശസ്തമായ ലുലു ഹൈപ്പർമാർക്കറ്റിലേക്ക് തിരിച്ചു. വിശാലമായ ആ സൂപ്പർമാർക്കറ്റിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ഹൻസിബയുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും വിടർന്നു.

അടുക്കിവെച്ചിരിക്കുന്ന സാധനങ്ങളും വലിയ റാക്കുകളും കണ്ട് അവൾ അത്ഭുതത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി.

അവിടെ വച്ച് നടക്കുമ്പോൾ വഴിയിലൂടെ പോകുന്ന പലരുടെയും കണ്ണുകൾ ഹൻസിബയുടെ ഭംഗിയിലും നാടൻ അഴകിലും തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. പലരും അവളെ ആവർത്തിച്ചു

നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് വയറ്റോട് ചേർത്തു നിർത്തി, കാതോരം ചോദിച്ചു:

"അല്ലടി ഹൻസീ... നീ ചുറ്റും നടക്കുന്നത് വല്ലതും അറിയുന്നുണ്ടോ? ആ പോകുന്ന പയ്യന്മാരും അറബികളുമൊക്കെ നിന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടോ?"

അതുകേട്ട് അവൾ പെട്ടെന്ന് നാണത്തോടെ കവിളുകൾ ചുവന്ന് എന്നെ നോക്കി:

"അയ്യോ ഇക്കാ... വെറുതെ ആളുകളെ തെറ്റിദ്ധരിക്കല്ലേ! എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു, വെറുതെ ഓരോന്ന് പറയാതെ..."

"പിന്നല്ലാതെ! എന്റെ കൂടെ നടക്കുന്നത് ഒരു സുന്ദരിപ്പെണ്ണാണെന്ന് എനിക്കറിയില്ലേടി," ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. എന്റെ ആ വാക്കുകൾ