Chapter Title : മുഹബത്ത് 2 [Vashalan]

ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ഒന്നായി. അന്ന് രാത്രിയും തീവ്രമായ പ്രണയത്തോടെ ഞാൻ അവളെ പുൽകി.

സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ അവൾ അവിടുത്തെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ച് ചെറുതായി മൂളാനും ഒച്ചയുണ്ടാക്കാനും തുടങ്ങി ("ആഹ്... ഇക്കാ... ഉമ്മാ... ഉമ്മാ..."). ആ സുഖനിമിഷങ്ങൾക്ക് ഒടുവിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും തളർന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയി.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പതിവുപോലെ ഹൻസിബ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കി.

ഞാൻ ഓഫീസിൽ പോകാനായി റെഡിയായി വന്നു. ഭക്ഷണം ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ വെക്കാൻ ഞാൻ അടുക്കളയിൽ കയറി അവളെ ചെറിയ രീതിയിൽ സഹായിച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും മറ്റുള്ളവരും റെഡിയായി വന്നു. എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ഹൻസിബയോട് പറഞ്ഞു:

"മോളെ... ഇന്ന് ഷാജു ഓഫീസിൽ പോയാൽ നീ ഫ്ലാറ്റിൽ ഒറ്റയ്ക്കാകുമല്ലോ."

"സാരമില്ല ചേട്ടാ... ഇവിടെ കുറച്ച് പണികളൊക്കെ ഉണ്ടല്ലോ. ഞാൻ ടിവിയൊക്കെ കണ്ട് ഇരുന്നോളാം. സമയം പെട്ടെന്ന് പൊയ്ക്കോളും," അവൾ പറഞ്ഞു.

ഈ സമയം മുഴുവൻ ഫാസിലിന്റെയും ശ്രീരാഗിന്റെയും മുഖത്ത് ഇന്നലത്തെപ്പോലെ ഒരു ആക്കി ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. "ഇത്രയും ദിവസം കൂടെയുണ്ടായിട്ട് ഇന്ന് പാവം ഓഫീസിൽ പോകുവാണല്ലോ" എന്ന മട്ടിലായിരുന്നു അവരുടെ നോട്ടം. ഞാൻ അത്

വലിയ കാര്യമാക്കിയില്ല. ഹൻസിബയും അത് കണ്ടെങ്കിലും മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ചിരിച്ചു തള്ളി.

അങ്ങനെ ഞാൻ ഓഫീസിലേക്ക് പോയി. ജോലി കഴിഞ്ഞ് വൈകുന്നേരം ഞാൻ പതിവിലും നേരത്തെ തന്നെ ഫ്ലാറ്റിൽ തിരിച്ചെത്തി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ശ്രീരാഗും ഫാസിലും രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനും എത്തി.

ഞാൻ നേരത്തെ വന്നത് കണ്ടതും ഫാസിൽ കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു: "ആഹാ! അക്കൗണ്ടന്റ് സാർ ഇന്ന് ഓഫീസിൽ നിന്ന് നേരത്തെ പാഞ്ഞെത്തിയല്ലോ! ചേച്ചിയെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കി ഇരിക്കാൻ മനസ്സ് വന്നില്ല അല്ലേ?"

"പിന്നല്ലാതെ അളിയാ... വീട്ടിൽ ഇത്രയും നല്ല ഫുഡും ആളും ഉള്ളപ്പോൾ ആരെങ്കിലും ഓഫീസിൽ വെറുതെ ഇരിക്കുമോ!" ശ്രീരാഗ് ഏറ്റുപിടിച്ചു.

ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ചിരിച്ചുകൊണ്ട്

സംസാരിച്ചിരുന്നു. ഹൻസിബ ഉണ്ടാക്കിയ ഭക്ഷണവും കഴിച്ച് എല്ലാവരും അവളെ വീണ്ടും പുകഴ്ത്തി. രാത്രി റൂമിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ പതിവുപോലെ ഞങ്ങളുടെ പ്രണയവും ചൂടൻ കളികളും ആവർത്തിച്ചു.

പിന്നീടുള്ള രണ്ട് ദിവസങ്ങളും സന്തോഷവും തമാശകളും പ്രണയവും നിറഞ്ഞ് ഇതേപോലെ തന്നെ മനോഹരമായി കടന്നുപോയി.

വ്യാഴാഴ്ച