Chapter Title : മുഹബത്ത് 3 [Vashalan]

അതിരു കടന്നോ എന്നൊരു ചെറിയ ഭയത്തോടെ പരസ്പരം നോക്കി. ഫാസിൽ വേഗം വിഷയം മാറ്റാനെന്നോണം പറഞ്ഞു:

"അതേ ഇത്താ... ഞങ്ങൾ ചുമ്മാ ഷാജുവിനെ കളിയാക്കാൻ പറഞ്ഞതാ കേട്ടോ! ഇത്താ ഇത് സീരിയസ് ആക്കേണ്ട. ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടായിട്ടില്ല," ഫാസിൽ സ്വരം മയപ്പെടുത്തി പറഞ്ഞു. പിന്നെ

ഇത്താ ഉണ്ടാക്കിയ ഫുഡിന്റെ ടേസ്റ്റിനെക്കുറിച്ച് പറയുകയായിരുന്നു ഞങ്ങൾ. ശരിക്കും കലക്കി കേട്ടോ!"

"അതെയതെ... ചേച്ചി ഉണ്ടാക്കുന്ന ഫുഡ് കഴിക്കുമ്പോഴാ ഞങ്ങൾക്ക് വീടിന്റെ ഒരു ഓർമ്മ വരുന്നത്," ശ്രീരാഗും ഒപ്പം ചേർന്നു.

അവരുടെ ആ സംസാരം കേട്ട് ഹൻസിബ ചെറുതായിട്ടൊന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "അതിനെന്താ... നിങ്ങൾ കഴിച്ചോളൂ," എന്ന് വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ മറുപടി നൽകി അവൾ ഇഡ്ഡലി പ്ലേറ്റിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു.

അതിവേഗം തന്നെ എല്ലാവരും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു തീർത്തു. ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിയുന്നതുവരെ ഹൻസിബ അധികമൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല. അവൾ നാണം കൊണ്ട് ആകെ ചുരുണ്ടു കൂടിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.

എങ്കിലും ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് അവന്മാർ ഓഫീസിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ നേരം, ഫാസിൽ സാധാരണ പോലെ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "എന്നാൽ ശരി ഇത്താ... ഞങ്ങൾ

ഇറങ്ങുവാണേ. വൈകുന്നേരം കാണാം."

"ശരി..." അവൾ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരു ചിരി വരുത്തിക്കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി.

ശ്രീരാഗും ഫാസിലും ഓഫീസിലേക്ക് പോകാൻ ബാഗുമെടുത്ത് ഇറങ്ങുമ്പോൾ എന്റെ തോളിൽ തട്ടി പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "അളിയാ... മൈൻഡ് ചെയ്യണ്ട കേട്ടോ, ഞങ്ങൾ ചുമ്മാ തമാശക്ക് പറഞ്ഞതാ. ചേച്ചിയെ സങ്കടപ്പെടുത്തിയെങ്കിൽ സോറി."

"സാരമില്ലെടാ... നിങ്ങൾ പോയിട്ട് വാ," ഞാൻ തലയാട്ടി.

അവരും രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനും ഇറങ്ങി വാതിലടച്ചതോടെ ഹാളിൽ വീണ്ടും വലിയൊരു നിശബ്ദത പടർന്നു.