Chapter Title : മുഹബത്ത് 3 [Vashalan]

ഞാൻ മെല്ലെ ഹൻസിബയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ഇരുന്നു. അവൾ ഇപ്പൊഴും തലകുനിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ അവളുടെ കൈകൾ എന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിലാക്കി പതുക്കെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

"ഹൻസി... നീ കേട്ടോ അവർ പറഞ്ഞത്?" ഞാൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

അവൾ പതുക്കെ തലയാട്ടി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നാണം കൊണ്ടുള്ള ചെറിയൊരു ഈർപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. "ഇക്കാ... എനിക്ക് ആകെ ഒരുമാതിരി തോന്നുന്നു... അവരൊക്കെ നമ്മളെക്കുറിച്ച് എന്താ വിചാരിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക?

എനിക്ക് ഇനി അവരുടെ മുന്നിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ പോലും നാണക്കേടാ..." അപ്പുറത്തെ റൂമിലേക്ക് ഇത്രയും ശബ്ദം കേൾക്കുമെന്ന് എന്താ ഇക്കാ എന്നോട് പറയാതിരുന്നേ?" അവളുടെ ശബ്ദം നാണം കൊണ്ട് ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തലവെച്ച് പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് തലയിൽ തലോടി: "എടി പെണ്ണേ... അപ്പുറത്തേക്ക് ഇത്രയും ശബ്ദം പോകും എന്ന് എനിക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു!. പിന്നെ... അവർ പറയുന്നത് കേട്ട് നീ എന്തിനാ ഇത്രയും

നാണിക്കുന്നത്? നമ്മൾ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ. സ്വന്തം ഭാര്യയും ഭർത്താവും തമ്മിലുള്ള പ്രണയമല്ലേ! ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേ, അതിലൊന്നും ഒരു കുഴപ്പം ഇല്ലെടാ."

അതിലത്ര നാണക്കേടൊന്നുമില്ല. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ദമ്പതികൾ ഒരുമിച്ച് താമസിക്കുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ സ്വാഭാവികമല്ലേ? പിന്നെ, അവന്മാർ അത് നമ്മളെ ഒന്നു ചൊറിയാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതാ.

പോരാത്തതിന് രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ അവന്മാരെ നല്ലോണം ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. നീ അത് ഓർത്ത് തലപുകയ്ക്കണ്ട, നിന്നോട് ഞാന് അവന്മാരുടെ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതല്ലെ "

"എന്നാലും... എന്നാലും... അവന്മാര് കേട്ടല്ലോ എന്ന് ഓർക്കുമ്പോഴാ ഒരു ഇത്...

ഞാൻ ഇനി അവരെ എങ്ങനെ അഭിമുഖീകരിക്കും?" അവൾ എന്നെ നോക്കി കണ്ണ് ഉരുട്ടി.

സാരമില്ലടോ...