Chapter Title : മുഹബത്ത് 3 [Vashalan]

"ഡാ ഷാജൂ, ഇത്രേം സപ്പോർട്ടീവ് ആകല്ലേടാ!" ഫാസിലും വിടാതെ ഏറ്റുപിടിച്ചു. "ബിരിയാണി ഉണ്ടാക്കാൻ മീൻ വെട്ടി കൊടുക്കാനാണോ അതോ അവളുടെ അടുത്ത് ഒതുങ്ങിനിൽക്കാനാണോ നീ അങ്ങോട്ട് ഓടുന്നത്?"

"എടാ ഒന്ന് മതിയാക്ക്... ഒരാൾ അടുക്കളയിൽ സഹായിക്കാൻ കയറുന്നത് കണ്ടാൽ നിങ്ങൾക്കതൊക്കെ കളിയാക്കാനേ തോന്നൂ," ഞാൻ അവന്മാരെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.

അടുക്കളയിൽ മീനിലേക്ക് ഇടാൻ മേശപ്പുറത്തുനിന്ന് ഉപ്പെടുക്കാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു ഹൻസിബ. ഞാൻ

അവളുടെ തൊട്ടടുത്ത് ചെന്ന് തോളോട് തോൾ ചേർന്ന് നിന്ന് ആ ഉപ്പുപാത്രം എടുത്തു നൽകി.

അവൾ എന്നെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി പതുക്കെ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് മാറി നിൽക്ക് ഇക്കാ... അവന്മാര് നമ്മളെ ഒരു വഴിക്കും നിൽക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല! ഹാളിൽ നിന്ന് എല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുവാ."

"അതൊക്കെ പോട്ടെടോ," രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ ചിരിയോടെ ഹാളിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. "അവൻ മീൻ വെട്ടി ബിരിയാണി ഉണ്ടാക്കാൻ പെണ്ണിനെ സഹായിക്കാൻ കേറിയതല്ലേ...

നിങ്ങളതിനും കൂടി നടന്ന് കളിയാക്കാതെ ബിരിയാണിക്ക് ഉള്ള സവാളയെങ്കിലും അരിഞ്ഞു താടാ!"

ഹൻസിബ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ച്, കഴുകി വെച്ച മീൻ കഷണങ്ങൾ പാത്രത്തിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു.

ഞാൻ അവളുടെ അരികിൽ നിന്ന് മീൻ കഷണങ്ങളിലേക്ക് മസാല പുരട്ടാൻ തുടങ്ങി.

അടുക്കളയിലെ ചെറിയ സ്ഥലത്ത് ഞങ്ങളുടെ ചുമലുകൾ തമ്മിൽ തട്ടി നിൽക്കുമ്പോഴൊക്കെ അവൾ നാണത്തോടെ എന്നെ നോക്കി കണ്ണ് ഉരുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"ഇക്കാ... കുറച്ചൊന്ന് മാറി നിൽക്ക്," അവൾ പതുക്കെ, ഹാളിലേക്ക് കേൾക്കാത്ത ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. "അവന്മാര് അവിടെയിരുന്ന് നോക്കുന്നുണ്ട്. ഇനി അതിനും കൂടെ വല്ല കമന്റും ഇട്ട് വരും!"

"പോടീ... അവന്മാര്